PL 
EnglishDomyślny
Українська🎵 Analiza sceny słuchowej
ASA według Bregmana: strumieniowanie słuchowe rozdziela równoczesne dźwięki na strumienie. O grupowaniu decydują bliskość częstotliwości (ΔF < ~półton), harmoniczność, synchronia ataków i wskazówki przestrzenne.
O tej symulacji
Ten symulator odtwarza klasyczny paradygmat strumieniowania słuchowego Bregmana: dwie przeplatane sekwencje dźwięków, A i B, następują po sobie w regulowanym tempie i z regulowaną luką częstotliwości, a model segregacji oparty na funkcji sigmoidalnej — zależny od luki częstotliwości w półtonach, tempa i harmoniczności — określa, czy Twój układ słuchowy usłyszałby jeden „galopujący” rytm, czy dwa oddzielne, stałe strumienie. Wskaźnik Segregacja % śledzi to prawdopodobieństwo na żywo w miarę zmieniania ustawień.
🔬 Co pokazuje
Wizualizacja zdarzeniowa przedstawiająca naprzemienne dźwięki A/B w czasie, wraz z bieżącym prawdopodobieństwem segregacji obliczanym na podstawie odległości częstotliwości (ΔF w półtonach), tempa prezentacji i harmoniczności — trzech pierwotnych wskazówek, które Bregman uznał za decydujące o tworzeniu strumieni.
🎮 Jak korzystać
Ustaw częstotliwość Strumienia A, Lukę częstotliwości (w półtonach), Tempo i Harmoniczność, a następnie przełączaj Tryb między Demo strumieniowania, Widokiem spektrogramu i Wskazówkami grupowania, aby zobaczyć ten sam model z różnych perspektyw. P wstrzymuje, R resetuje.
💡 Czy wiesz, że?
Te same dwa naprzemienne dźwięki mogą przejść z „jednego galopującego rytmu” do „dwóch oddzielnych rytmów” wyłącznie przez przyspieszenie tempa — segregacja w tym modelu rośnie wraz z tempem, ponieważ szybsza przemienność daje układowi słuchowemu mniej czasu na połączenie luki częstotliwości między kolejnymi dźwiękami.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego zwiększanie luki częstotliwości podnosi Segregację % w stronę 100?
Funkcja segregationProbability() oblicza sigmoidę wartości (ΔF − 2,5) skalowanej przez czynniki tempa i harmoniczności — gdy luka w półtonach przekroczy około 2,5, surowy wynik staje się dodatni, a wyjście sigmoidy szybko rośnie w kierunku 1. Odpowiada to obserwacji Bregmana, że strumienie niezawodnie się rozdzielają, gdy dźwięki różnią się o więcej niż kilka półtonów.
Dlaczego zwiększenie Tempa również zwiększa segregację, nawet przy tej samej luce częstotliwości?
Wzór mnoży człon luki częstotliwości przez tempo/4,0, więc szybsze tempo dźwięków wzmacnia istniejącą różnicę częstotliwości — odzwierciedla to rzeczywiste zjawisko, w którym szybko przeplatane dźwięki znacznie łatwiej rozdzielają się na strumienie niż te same dźwięki odtwarzane wolno.
Co dokładnie zmienia suwak Harmoniczność w modelu?
Wartość harmFactor = 0,5 + 0,5·harmoniczność przechodzi płynnie między 0,5 (całkowicie nieharmoniczny/szumowy) a 1,0 (w pełni harmoniczny), skalując wynik segregacji — harmoniczne pary dźwięków są traktowane jako bardziej prawdopodobnie należące do różnych źródeł, gdy ich częstotliwości się rozchodzą, co odzwierciedla sposób, w jaki harmoniczność pomaga uchu analizować równoczesne dźwięki.
Jak dokładnie wyznaczana jest częstotliwość Strumienia B na podstawie Strumienia A?
Funkcja freqB() oblicza params.freqA · 2^(luka/12) — standardowy wzór równomiernie temperowanej skali półtonowej, więc luka równa 12 zawsze oznacza dokładnie jedną oktawę powyżej Strumienia A, niezależnie od tego, na jaką częstotliwość ustawiony jest sam Strumień A.
Dlaczego percepcja segregacji narasta stopniowo zamiast przełączać się natychmiast?
Funkcja step() aktualizuje streamIntegration jedynie o 2% różnicy do wartości docelowej w każdej klatce, celowo modelując rzeczywiste zjawisko percepcyjne, w którym strumieniowanie słuchowe narasta w ciągu kilku sekund słuchania, a nie ustala się już przy pierwszej parze dźwięków.