📏 Skalowanie ekwiwalentu TNT — bezpieczna odległość odsunięcia

Mówi ono, że dwa wybuchy o różnej wydajności energetycznej W1 i W2 wytwarzają geometrycznie podobne fale uderzeniowe w tej samej odległości skalowanej Z = R/W^(1/3). Pozwala to, by jedna empiryczna krzywa nadciśnienia względem Z, zmierzona raz, była wielokrotnie wykorzystywana do przewidywania odległości zagrożenia dla dowolnej wydajności — podstawa większości publikowanych tabel bezpiecznych odległości wybuchowych.

To standardowe poziomy odniesienia stosowane w ocenie bezpieczeństwa konstrukcji przy wybuchu: około 1 kPa niesie ryzyko pęknięcia szyb okiennych, 3,5 kPa — ryzyko niewielkiego uszkodzenia konstrukcji, 7 kPa — ryzyko poważnego uszkodzenia konstrukcji, a 20 kPa — ryzyko zniszczenia konstrukcji w pobliżu źródła. Służą one do planowania minimalnych bezpiecznych odległości, a nie do charakteryzowania konkretnego materiału wybuchowego.

Ponieważ ta sama energia całkowita rozchodzi się na coraz większym sferycznym froncie fali uderzeniowej w miarę ekspansji, nadciśnienie w ustalonej odległości fizycznej spada znacznie szybciej, niż rośnie energia — zależność pierwiastka sześciennego jest geometryczną konsekwencją tego trójwymiarowego rozchodzenia się.

Nie — wiąże ono jedynie abstrakcyjną wydajność energetyczną równoważną TNT z odległością skalowaną i zaleceniem bezpiecznej odległości, to samo porównawcze obliczenie bezpieczeństwa, którego uczy się na kursach bezpieczeństwa górniczego i inżynierii konstrukcyjnej, bez treści chemicznych, receptur czy konstrukcyjnych.