⚡ Gel Electrophoresis — Separating Molecules by Size
Charged DNA fragments migrate through a gel mesh under an electric field, with smaller fragments outrunning larger ones. Use the ladder lane's calibration curve to size an unknown sample live.
Podobne symulacje
Jak to działa
Ta symulacja modeluje pionową elektroforezę żelową. Naładowane fragmenty DNA są nakładane do studzienek na górze pasa żelu (koniec katody). Gdy przyłożone jest napięcie, ujemnie naładowane fragmenty są ciągnięte w dół, w stronę dodatniej anody. W trakcie ruchu siatka polimerowa żelu działa jak sito: małe fragmenty łatwo prześlizgują się przez pory, podczas gdy większe napotykają większy opór, więc ich prędkość migracji maleje wraz z rozmiarem. Z czasem fragmenty, które zaczynały razem w studzience, rozdzielają się na odrębne prążki uporządkowane od najmniejszego (najdalej przebytego) do największego (najbliżej studzienki).
Pas z drabiną, zawierający fragmenty o znanych, standardowych rozmiarach, jest uruchamiany obok nieznanych próbek. Ponieważ odległość migracji jest w przybliżeniu opisywana zależnością potęgową od rozmiaru fragmentu w reżimie sitowania Ogstona, wykreślenie log(odległość) w funkcji log(rozmiar) dla drabiny daje niemal prostą linię kalibracyjną. Zlokalizowanie odległości migracji nieznanego prążka na tej linii i odczytanie w poprzek pozwala oszacować jego rozmiar — dokładnie tak, jak rozmiar prawdziwych żeli jest szacowany w laboratorium.
Wykładnik sitowania: n = 0,35 + 0,25·C (bardziej stromy dla wyższego % żelu C)
Kalibracja: log(d) ≈ log(k·V/C) − n·log(rozmiar)
Rozmycie prążka (dyfuzja): σ(t) rośnie w przybliżeniu jak √t
Najczęściej zadawane pytania
Jak elektroforeza żelowa rozdziela cząsteczki według rozmiaru?
Pole elektryczne ciągnie naładowane cząsteczki przez porowatą siatkę żelu. Siatka działa jak sito: większe cząsteczki bardziej się plączą i spowalniają niż mniejsze, więc po ustalonym czasie działania cząsteczki o różnych rozmiarach kończą rozłożone na osobne prążki uporządkowane według rozmiaru.
Dlaczego fragmenty DNA i większość białek migrują w stronę elektrody dodatniej?
DNA niesie silny, netto ujemny ładunek ze swojego szkieletu fosforanowego, więc jest ciągnięte w stronę dodatniej anody. Białka mają zmienny naturalny ładunek, ale w SDS-PAGE są pokrywane ujemnie naładowanym detergentem SDS, co sprawia, że one też migrują jednolicie w stronę anody.
Dlaczego mniejsze fragmenty migrują szybciej niż większe?
Mniejsze cząsteczki prześlizgują się przez losową sieć porów żelu z mniejszym oporem, podczas gdy większe muszą wielokrotnie się ściskać lub omijać włókna siatki, co spowalnia ich prędkość netto. Ten zależny od rozmiaru opór jest tym, co zamienia pojedyncze pole w narzędzie do rozdzielania według rozmiaru.
Co kontroluje % agarozy lub poliakryloamidu?
Stężenie żelu ustala średni rozmiar porów. Żel o wyższym procencie ma mniejsze pory, dobrze rozdzielające małe fragmenty, ale działające wolniej, czasem niemal uwięziające duże fragmenty. Żel o niższym procencie ma większe pory, lepszy do rozdzielania dużego DNA, ale o gorszej rozdzielczości między podobnie dużymi małymi fragmentami.
Do czego służy drabina DNA?
Drabina DNA to mieszanina fragmentów o znanych, standardowych rozmiarach, uruchamiana we własnym pasie obok próbek. Wykreślenie log(rozmiar) w funkcji odległości migracji dla drabiny daje niemal liniową linię kalibracyjną; pomiar, jak daleko przebył nieznany prążek, i odczytanie jego pozycji na tej linii pozwala oszacować jego rozmiar.
Dlaczego prążki rozmywają się lub zamazują przy długim czasie działania?
Nawet cząsteczki o identycznym rozmiarze dyfundują losowo podczas ruchu, więc prążek, który zaczyna jako ostra linia, stopniowo rozprzestrzenia się w szerszą, słabszą strefę. Zbyt długie uruchamianie żelu wymienia rozdzielczość na rozmycie, dlatego przebiegi zatrzymuje się, gdy najmniejsze fragmenty zbliżą się do dalekiej krawędzi żelu.
Jakie są rzeczywiste zastosowania elektroforezy żelowej?
Elektroforeza żelowa leży u podstaw profilowania DNA i kryminalistyki, weryfikacji rozmiarów produktów PCR, analizy białek metodą SDS-PAGE oraz początkowego etapu rozdzielania w procedurach Southern, Northern i Western blot, wykorzystywanych w biologii molekularnej i diagnostyce.
Jaka jest różnica między żelami agarozowymi a poliakryloamidowymi?
Żele agarozowe mają większe, mniej jednolite pory i są zwykle używane do fragmentów DNA od około 100 pz do dziesiątek kilozasad. Żele poliakryloamidowe mają drobniejsze, bardziej regulowalne pory i są używane do wysokorozdzielczego rozdzielania małych fragmentów DNA lub białek, jak w SDS-PAGE.
Dlaczego podczas przebiegu przykładane jest stałe napięcie?
Stałe pole utrzymuje siłę elektroforetyczną na każdej naładowanej cząsteczce stałą, więc prędkość migracji zależy przewidywalnie od rozmiaru i struktury porów, a nie od zmieniającego się pola. To sprawia, że linia kalibracyjna drabiny jest wiarygodna do szacowania rozmiaru nieznanych próbek.
O tej symulacji
Ten symulator animuje pionowy przebieg żelu: pas drabiny o znanych rozmiarach fragmentów oraz jeden lub dwa pasy próbek ładują swoje prążki do studzienek na górze, a następnie migrują w dół po przyłożeniu napięcia. Ponieważ siatka żelu bardziej utrudnia ruch większym fragmentom niż mniejszym, prążki, które zaczynają skupione razem w studzience, z czasem się rozdzielają, uporządkowane od najmniejszego (najszybszego) do największego (najwolniejszego). Panel kalibracyjny po prawej zamienia to w narzędzie pomiarowe — kreśli log(odległość migracji) w funkcji log(rozmiaru fragmentu) dla drabiny i zaznacza, gdzie na tej linii wypada odległość nieznanej próbki, odczytując jej szacowany rozmiar dokładnie tak, jak analizowany jest prawdziwy żel laboratoryjny.
🔬 Co pokazuje
Widok wielopasmowego żelu ze studzienkami na górze i anodą na dole, animujący naładowane fragmenty DNA rozdzielające się według rozmiaru pod wpływem pola, wraz z żywym wykresem kalibracyjnym log-log zbudowanym z odległości migracji pasa drabiny.
🎮 Jak korzystać
Naciśnij Odtwórz, by rozpocząć przebieg, dostosuj suwak napięcia, by proporcjonalnie przyspieszyć lub spowolnić wszystkie prążki, i przeciągnij suwak % żelu, by zmienić rozmiar porów — wyższy % wyostrza rozdzielczość małych fragmentów, ale spowalnia wszystko i wzmacnia zależność od rozmiaru. Przełączaj gotowe zestawy próbek, by porównać panel w stylu kryminalistycznym lub kontrolę produktu PCR z drabiną referencyjną.
💡 Czy wiesz, że...?
W prawdziwej drabinie DNA odstępy między prążkami referencyjnymi są dobierane tak, by typowe rozmiary próbek mieściły się między dwoma znanymi szczeblami, dając wiarygodny zakres interpolacji — dokładnie tę ideę demonstruje linia kalibracyjna tej symulacji, gdy zaznacza szacowany rozmiar nieznanego fragmentu.
Najczęściej zadawane pytania
Co dokładnie zmieniają w tym modelu suwaki napięcia i % żelu?
Napięcie skaluje prędkość migracji dla każdego prążka proporcjonalnie — podwojenie go w przybliżeniu podwaja odległość, jaką każdy fragment przebywa w tym samym czasie. % żelu dzieli ogólną prędkość (żele o wyższym % działają wolniej) i podnosi też wykładnik sitowania, który kontroluje, jak stromo odległość migracji spada wraz z rozmiarem fragmentu, co poprawia rozdzielczość między podobnie dużymi małymi fragmentami.
Jak obliczana jest krzywa kalibracyjna po prawej stronie?
Znane rozmiary fragmentów drabiny i ich aktualne odległości migracji są wykreślane jako log(rozmiar) w funkcji log(odległość). Ponieważ leżący u podstaw model migracji jest zależnością potęgową, te punkty układają się na prostej linii; odległość nieznanej próbki jest lokalizowana na tej samej linii i śledzona wstecz do szacowanego rozmiaru.
Dlaczego pas drabiny ma równomiernie rozłożone znane rozmiary?
Rozłożenie fragmentów referencyjnych w oczekiwanym zakresie rozmiarów (od 100 pz do 5000 pz tutaj) zapewnia, że odległość dowolnej nieznanej próbki wypada między dwoma punktami kalibracyjnymi, więc jej rozmiar można oszacować przez interpolację, a nie zgadywanie daleko poza znanym zakresem.
Co w praktyce oznacza „odczytanie rozmiaru nieznanej próbki”?
Gdy nieznany prążek przebył mierzalną odległość, ta odległość jest lokalizowana na linii kalibracyjnej drabiny i przeliczana z powrotem na szacunek rozmiaru — pokazany w panelu statystyk obok rzeczywistego rozmiaru fragmentu, dzięki czemu widać, jak blisko metoda odzwierciedla prawdziwą wartość.
Dlaczego zwiększenie % żelu poprawia rozdzielczość, ale spowalnia wszystko?
Gęstszy żel ma mniejsze, liczniejsze pory, co zmusza każdy fragment do bardziej krętej drogi — to wyolbrzymia różnicę prędkości między podobnie dużymi fragmentami (lepsza rozdzielczość), ale też zmniejsza średnią prędkość wszystkich fragmentów (wolniejsze przebiegi).
Czy odległość migracji jest w rzeczywistości dokładnie proporcjonalna do czasu?
W tym uproszczonym modelu odległość skaluje się liniowo z upływem czasu po włączeniu pola. Prawdziwa elektroforeza przybliża to całkiem dobrze przy stałym polu i żelu, choć efekty takie jak ogrzewanie Joule'a i zubożenie bufora podczas bardzo długich przebiegów mogą stopniowo zmieniać ruchliwość.
Naładowane fragmenty DNA migrują przez siatkę żelu pod wpływem pola elektrycznego, a mniejsze fragmenty wyprzedzają większe. Wykorzystaj krzywą kalibracyjną pasa drabiny, by na żywo oszacować rozmiar nieznanej próbki.
2D · HTML5 Canvas 2D · cel 60 FPS · działa w całości po stronie klienta, bez instalacji