Electric Eels: Generating Powerful Shockwaves Underwater

Taniec wskazujący drogę do pożywienia

Kiedy pszczoła-zbieraczka znajduje obfite pole kwiatowe, wraca do ciemnego ula i wykonuje taniec wędrowny: ruch ośmiokształtny na pionowej ramce, powtarzany dziesiątki razy, który rekrutuje innych członków gniazda do tego samego miejsca – czasem nawet kilometry, w kierunku, którego nigdy wcześniej nie leciały.

Karl von Frisch przez dziesięciolecia dekodował go i otrzymał w 1973 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za to, że pokazał, że taniec jest prawdziwą symboliczną językiem, a nie tylko podekscytowanym machaniem.

Taniec składa się z dwóch ruchów. Podczas ruchu wędrownego pszczoła idzie prostą linię, jednocześnie drgając jej brzuchem w lewo i prawo około 13 razy na sekundę oraz wydając dźwięki mięśniami skrzydeł; następnie wykonuje pętlowy powrót do punktu wyjścia, zmieniając kierunek ruchu z lewego na prawy i powtarza. Tylko ruch wędrowny przenosi informacje – pętla powrotna służy jedynie do ponownego ustawienia się.

Kąt = kierunek, względem grawitacji

Poza ulu pszczelna żona mogła po prostu wskazać palcem na słońce. W ulu nie ma słońca, więc pszczoła wykonuje transpozycję: pionowy pas, wznoszący się prosto, odpowiada bieżącemu kątowi kompasowemu słońca, a kąt trzęsienia dna od pionu równa się kątowi między kierunkiem pożywienia a azymutem słońca, mierzony zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Trzęsienie dna o nachyleniu 40° w prawo względem pionu oznacza "lataj 40° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od słońca" ,

kąt trzęsienia dna od pionu = kierunek do pożywienia – azymut słońca (zarówno mierzony jako kąty kompasowe, zgodnie z ruchem wskazówek zegara od pionu/północ) p.wż.: słońce jest na południe (180°), a pożywienie na zachód (270°) kąt trzęsienia dna = 270° – 180° = 90° w prawo od pionu Ponieważ słońce przemieszcza się mniej więcej o 15° na godzinę, taniec wykonany dla tego samego pokarmu przesunie kąt w ciągu popołudnia, a pszczoły automatycznie korygują to – posiadają wewnętrzny zegar ephemerydowy słońca, który przewiduje azymut słońca nawet przy zachmurzeniu, wykorzystując polaryzowane światło chmurowe jako rezerwowy kompas przez przerwy w chmurach.

waggle angle from vertical  =  bearing to food − solar azimuth
(both measured as compass angles, clockwise from vertical/north)

example: sun is due south (180°), food is due west (270°)
  waggle angle = 270° − 180° = 90° right of vertical

Czas trwania = odległość, skalibrowana w sekundach pszczeli

Długość fazy wędrowne — nie cała taniec, a tylko prosta pętla — zależy od odległości źródła, w przybliżeniu liniowo dla typowych zasięgów żerowania kilku set metrów do kilku kilometrów. Klasyczna kalibracja Von Fricha dla Apis mellifera carnica dała około 75 milisekund dodatkowego czasu wędrownego na każde 100 metrów dodatkowej odległości, plus stały przesunięcie; różne podgatunki i nawet różne kolonie tego samego podgatunku wykazują mierzalnie różne nachylenia, więc pszczoła wychodząca z gniazda tańczy nieprawidłową odległość, jeśli zostanie przeniesiona do innego ula. Odległość jest również odczytywana poprzez optyczny przepływ, który doświadczyła podczas lotu wyjściowego, a nie dosłowne GPS, - trasa z większą ilością elementów wizualnych (latanie nisko między drzewami) jest taneczna jako dalej niż prosta podróż nad otwartym wodą pokonująca tę samą fizyczną odległość.

Rozkładanie go w ciemności

Rekruci zgromadzeni gromadzą się wokół tancerki i podążają za trzęsącym się ruchem, wywołanym dotykiem, używając swoich czułków do wykrywania drgań i krótkich sygnałów od producenta (ostre impulsy służące do przerwania tancerzy, często gdy na miejscu występuje zagrożenie). Pojedyncza taniec jest głośny – kąt kołysze się o dziesiątki stopni z biegu na bieg – więc rekruty średnio wykonują kilka powtórzeń przed podjęciem decyzji, a po wyjściu nadal szukają korzystając z zapachu kwiatów przenoszonego przez ciało tancerki i próbki nektaru, którą ona udostępnia, doprecyzowując wektor na podstawie lokalnych wskazówek przybycia.

Taniec również koduje jakość poprzez energię: bogatsze źródło generuje więcej ruchów tanecznych i bardziej żywy, dłuższy okres, co przyciąga więcej zbieraczy, pozytywna pętla sprzęgła, która pozwala kolonii przydzielić pracę do najlepszego obszaru w ciągu godziny bez centralnego planisty – pszczoła nigdy nie reaguje na tany, które widzi –

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Honeybee Waggle Dance i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.