🌩️ Fronty atmosferyczne

W symulacji przekrój frontu zimnego jest rysowany ze współczynnikiem nachylenia 0,55, wobec płytszego 0,18 dla frontu ciepłego, co odzwierciedla rzeczywistą fizykę: gęste zimne powietrze gwałtownie podcina ciepłe powietrze, podczas gdy ciepłe powietrze łagodnie wznosi się nad wycofującym się zimnym powietrzem.

Wskaźnik natężenia opadów jest obliczany jako gradient ciśnienia × prędkość przesuwania frontu × 0,024, więc zarówno stromsze gradienty ciśnienia, jak i szybciej poruszające się fronty powodują w modelu intensywniejsze opady, pokazywane na żywo w milimetrach na godzinę.

Wybranie Okluzji rysuje fioletową linię frontu łączącą symbole trójkąta i półkola, ponieważ mechanika przedstawia szybszy front zimny doganiający front ciepły i unoszący go nad ziemią.

Typ frontu stacjonarnego jest wyłączony z pętli animacji przesuwania, więc linia frontu tylko lekko się kołysze, zamiast migrować po obszarze mapy, co odpowiada rzeczywistym quasi-stacjonarnym granicom, które mogą utrzymywać się przez wiele dni.

Kąt każdej chorągiewki przełącza się między dwoma podstawowymi kierunkami przepływu w zależności od tego, po której stronie frontu się znajduje — w sektorze zimnym czy ciepłym — a jej długość jest ustawiana suwakiem Prędkości wiatru, przybliżając zmianę kierunku wiatru obserwowaną przez meteorologów podczas rzeczywistego przejścia frontu.