Ogorodnictwo miejskie: Dlaczego miasta mogą być niewyczucie dobrymi dla pszczół

Zwrotne upowszechnienie pszczelarstwa miejskiego

Trzymanie pszczoł na dachach miast i w ogródkach tylnych przekształciło się z niewielkiej zainteresowania na mainstreamową aktywność w miastach od Londynu i Paryża po Nowy Jork i Berlín. Tereny hodowlane teraz siedzą na dachach hoteli, budynkach biurowych, w ogrodach wspólnotowych oraz na balkonach. Ta rozwaga jest częściowo związana z tendencjami biodiversyzy i trwałości, ale także dlatego, że — nieco niewiele oczekiwano — okazuje się, że wiele miast okazuje się prawdziwym dobrym środowiskiem dla pszczoł, w sposób, który znacząco się różni od polnych terenów.

Wspólne ogródki kwiatowe zamiast cykl pękaty i skąpy

Krajobrazy wiejskie dominowane przez kilka gatunków roślin oferują pszczolom „feast or famine” (przyspieszenie lub głód): intensywne, ale krótkotrwałe opłodnienie, gdy principalna rolnicza cultura kwitnie — m.in. olejkowce, lub owocowe sadownictwo — towarzyszący mu długi okres braku naczynia po zakończeniu kwitnienia. Miasta są na odwrót. Typowy obszar miejski jest cienkimi warstwicami mosaiki z ogrodów prywatnych, drzew ulicznych, parków, działek do rolnictwa domowego oraz coraz częściej zielonych dachów, które wspólnie hostują setki gatunków kwitnących roślin ozdobnych i naturalnie rosnących, kwitnących w różnych chwilach roku.

Wynikiem jest sezon foragej dłuższy — często od wcześniejszego lata do zimy — z kontynuowanym, mniej intensywnym zapasem naczynia i pollenu niż jednorazowego przyspieszenia. Ta różnorodność również troszczy się o bardziej bogatą diety pollen dla colonies, co niektóre badania powiązały z poprawioną odpornością colonies, nawet jeśli pojedyncze miejskie pętle foragej nie dostarczają więcej naczynia niż rolnicze pętle w ich najintensywniejszym etapie.

Ogród miejski zmienia kalendarz kolonii

Miasta są mierząco cieplejsze niż okoliczne pola — zaznaczona jasno badana zjawisko zwane efektem ogródka miejskiego, spowodowanym betonem, asfaltami, stratą ciepła budynków i zmniejszoną pokrywą roślinności. Średnie temperature miast mogą być o stopień lub więcej wyższe niż w okolicznych obszarach wiejskich, a różnica jest często największa w nocy.

Dla kolonii pszczelich ta dodatkowa ciepłość przesuwa cały rytm sezonowy. Kwitnące kwiaty zazwyczaj otwierają się o nieco wcześniejszy czas we wsiach miejskich niż w okolicznych polach, co pozwala królowcom na wcześniejsze odnowienie produkcji jaja i kolonii na wcześniejsze budowanie populacji w ciągu roku. W przeciwieństwie do tego, zimy są mniej zimne, co oznacza, że grupa pszczelich może formować się o wiele późniejszymi datami, rozprawiać o wiele wcześniejszymi datami i spowalniać wykorzystanie swoich zapasów miodu w trakcie chłodnych miesięcy.

Ta ciepłość jest dwudzielna w letnim okresie. Domy szczytowe w czasach gorączek mogłyby przynieść temperature, które kolonie nie doświadczyły w okolicznych polach, a skrzynie na dachu — otoczone bezpośrednim słońcem bez żadnej ochrony przed cieniem — są najbardziej dotknięte. W najgorsze dni, zbieranie się może zatrzymać prawie całkowicie, gdy kolonia przekształca swoje siły robocze na fansowanie i chłodzenie wapnia, aby uniknąć nagrzewania skrzyni z jajami.

Ile pszczelnic jest zbyt wiele?

Popularność ogrodnictwa miejskiego przyniosła ze sobą rzeczywisty pytanie ekologiczne: ile kolonii może obszar miasta obsługiwać przed tym, jak zaczynają się wzajemnie konkurencjonować — i z wilgotnikami i innymi polinizatorami — za ograniczone kwiaty? Ponieważ kolonia pszczół mieleżu może zbierać naroże do kilku kilometrów, pszczałnice umieszczone w przybliżonej odległości kończą na wykorzystywaniu podobnego źródła zasobów.

Badania w wielu dużych europejskich miastach wykazały obawy, że gęstość pszczół mieleżowych w niektórych modne centrach miejskich może już przekraczać lub przekroczyć to, co flora lokalna może komfortowo obsługiwać. Po pewnej gęstwości kolonii na kilometr kwadratowy, pojedyncze pszczałnice zwykle pokazują zmniejszone wydobywanie mieleży i wolniejszy wzrost populacji, ponieważ każda kolonia otrzymuje coraz mniejszą część całkowitego zasobu zbieralnego. To jedna z głównych argumentów w sprawie rozprzestrzeniania pszczałnic w sposób sensowny i zachęcania nowych ogrodników mieleżowych do sprawdzenia gęstości istniejących pszczałnic przed dodaniem kolejnej kolonii do już dobrze wyposażonego obszaru, zamiast założyć logikę „im więcej pszczałnic, tym lepiej dla pszczół” — rzeczywiście, na pewnym punkcie może to zaszerzyć zarówno zarządzane, jak i wilgotniki.

Kolonie na dachach: dodatkowe nagrody, dodatkowe trudności

Rooftops rozwiązuje niektóre klasykalne problemy miastniczego hodowli pszczoł w chwili samego otwarcia: umieszcza kolonie poza zasięg publiczności, oddala je od słońców i innych predatników na ziemi, a przede wszystkim daje im większą odporność na przypadkowe szkody. Ale wysokość przynosi ze sobą własne zestaw praktycznych wyzwani. Ekspozycja do wiatru jest znacznie większa na otwartym dachu niż na poziomie ziemi, co może chłodzić kolonie lub sprawiać, że kontroli stwarza one trudności w dniach z wietrzem. Direct sun bez okolicznej cienia ani chłodzenia ziemi może podnieść temperaturę kolonii znacząco wyższe niż równoważna kolonia na poziomie ziemi w letniu. A nad wszystkim tam jest całkowicie brak naturalnego źródła wody — hodowcy muszą dostarczać wodę świadomie, ponieważ pszczoły inwestują ją z najbardziej dostępnej źródła, co często to są nieprzyjemne sąsiadów ogrodziny basen lub basen do kąpania dzieci. A pełny super kolonii jest naprawdę ciężkim obiektem — kilkanaście kilogramów — więc każda rokokowa apiaria musi mieć weryfikację sensowną, czy konstrukcja może wytrzymać ciężar, zwłaszcza przy wielu koloniach.

Być dobrym sąsiadem

Ponieważ ogródne beczki miedzynarodowe leżą blisko ludzi, którzy nigdy nie zgodzili się na życie w pobliżu pszczół, odpowiedzialna pielęgnacja miasteczka dla pszczoł nadwaga na zarządzanie ścieżkami lotu i temperamentem spokojnym. Popularny i skuteczny trik polega na wymuszeniu pszczoł, aby latały na wysokości głowy lub wyżej w pobliżu zatłoczonych chodników: solne ogrodzenie lub krzew o wysokości kilku metrów umieszczone blisko wejścia do beczki obligeje wydzielające się pszczółki do szybkiego zdobycia wysokości, zamiast przecinać ścieżki pieszych na poziomie oka. Orientowanie beczek od strony drzwi i chodników, wybór naturalnie spokojnych gatunków pszczoł oraz utrzymanie małych liczb kolonii w ogrodzie zmniejsza (jednak już bardzo niską) szansę na zdarzenie zderzenia się z pociągnięciem. Wiele miasteczka pszczelarskich podkreśla znaczenie rejestracji swoich beczek u lokalnej organizacji pszczelarskiej lub inspektora pszczelarskiego oraz podarowania sąsiadom marmolady — tanie, skuteczne dyplomacja, która przemienia potencjalnych obiekcywistów w wsparci.

Dlaczego miastoowe miele jest smaczniejsze — i sprzedaje się za więcej

Ponieważ zyskuje na różnorodnym zestawie kwitnących roślin, a nie na jednej roli, miastoowe miele ma tendencję do mieć bardziej skomplikowany, zmieniający się profil smaku, który zmienia się rok po roku i nawet od beczki do beczki w zależności od tego, co kwitło w pobliżu. Ta nowatorska propozycja, zgodnie z romantyzmem „miele wyroczonym w sercu miasta”, stworzyła rzeczywisty premia cenową: artystyczne miastoowe miele z miast takich jak Londyn, Paryż lub Nowy Jork często sprzedaje się za kilkakrotnie większą cenę niż obywatelskie wiejskie miele o podobnej jakości, jedynie dzięki swojej pochodzeniu i historii.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Urban Beekeeping: Why Cities Can Be Surprisingly Good for Bees i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.