Systemy kolonii z dwiema królikami i deski z podwójnym szkleniem

Logika założenia dotyczącego użycia dwóch królików w jednym stosie

Produkcja miodu w pojedynczej kolonii jest w końcu ograniczona liczbą bursztyniarzy, jakie może wytworzyć jedna królika, a wydajność jajową królicy osiąga swój maksimum daleko przed tym, jak ciało gniazdowe silnej kolonii dotrze do granic fizycznych. System z dwiema królikami ujmuje się tej granicy poprzez połączenie dwóch oddzielnych, pełno króliczych kolonii w jednym stosie skrzyniowym w pionie, rozdzielonych przez solidny lub siatkowy dziurek, a następnie zjednoczenie ich siły bursztyniarzy pod wspólnymi skrzynek do zbierania miodu po tym, jak oba jednostki stanie się silne. Wynik w dobrym sezonie może być liczbą bursztyniarzy znacznie wyższą niż ta, którą mógłby utrzymać każda królika samodzielnie, co przekłada się na znacząco większy zasób miodu na jedną stację gniazdową i na całe osiedle.

To technika intensyfikacyjna przeznaczona do maksymalizacji wydajności z ustalonej liczby skrzynek gniazdowych, co wymaga większej ilości zarządzania ręcznego niż standardowa kolonia z jednokrolikiem. Jest ona odpowiedzialna dla uprawników mających już dobre umiejętności inspekcji i chcących maksymalizować produkcję ze swoich najsilniejszych miejsc, a nie dla początkujących, którzy nadal uczą się podstaw oceny kolonii.

Deska z podwójnym szkleniem jako kluczowe elementy sprzętu

Deska z podwójnym szkleniem jest to, co sprawia, że system praktyczny. Jest to dwa warstwy siatkówki włożone na krótką odległość między sobą w ramach ramki o rozmiarze standardowej celi, z oddzielnym wejściem wbudowanym w krawędź, tak aby każda kolonia poniżej i nad nim mogła latać i wykonywać obowiązki indywidualnie. Siatka pozwala na przepływ ciepła, zapachu i dźwięku między dwiema koloniami, co pomaga im zachowywać się jako sąsiady zamiast obcych, podczas gdy fizycznie uniemożliwia dwóm królikom lub ich pracownicym robienie bezpośredniego kontaktu i walki.

Dzięki temu, że deska ma własne wejście, foragery górnej kolonii nie muszą przechodzić przez gród dolnej kolonii, co utrzymuje niskie ryzyko przeskoków i kradzieży podczas okresu, gdy dwie jednostki są budowane oddzielnie poniżej punktu rozdwojenia. Gdy dojdzie do połączenia kolonii za pomocą wspólnej warstwy naczyniowej, deska jest usunięta i zastąpiona przez wyłącznik królowy, a skompletowana siła robocza kontynuuje foragowanie, zachowując jedynie wstępnie wybraną królikę w dole.

Ustanowienie systemu przez sezon

System jest obwieszczał wiosną, gdy jest dostępna silna kolonia przetrzymana na zimę oraz młoda królowa aktywnie wydzielająca jaja. Kolonia przetrzymana zostaje na dolnych skrzynkach, podwójny szklany arkusz ze swoim wejściem umieszczony jest nad nią, a nukleus lub mniejsza kolonia prowadzona przez nową królową zajmuje jedną lub dwie skrzynki na górnej części. Każda jednostka rozwija się samodzielnie podczas wiosny, korzystając z własnego wejścia i własnej siły zbieraczy, a miód i zapasy są utrzymywane w przybliżonym równowadze między dwiema, aby nie brakowało żadnej królowej miejsca do ustawiania jaj.

Gdy zbliża się główna przepływność nectaru, podwójny szklany arkusz jest usunięty i zastąpiony przez wyłącznik królewski, a nad nią dodawane są skrzynki do przechowywania miodu. Teraz dolna i górna kolonia funkcjonują jako jedno jednostka zbierająca i przechowującą miod, nawet jeśli pozostaje tylko jedna królowa wydzielająca jaja, ponieważ podziwnie ponownie połączona populacja została wychowana z dostateczną kontynuitetem feromonów podczas okresu z mesh, co minimalizuje walki i roztrzęsienia spowodowane niespodziewanym i nagle przeprowadzonym łączeniem. Inna królowa jest albo usunięta, używana do ponownego wypełniania innej kolonii, albo zadrabiana w mały nukleus jako zapas.

Podczas przepływności, priorytetem staje się ventilacja i dostępne miejsce zamiast zarządzanie królową: dwie jednostki zbieraczy wpakowane w jedną sztackera generują znaczną ciepło i wilgoć, więc lepsza ventilacja na szczycie i więcej przestrzeni dla super jest ważniejsze niż w standardowej pojedynczej królewskiej skrzynce. Gdy przepływność zaczyna się kończyć w początkach jesieni, większość hodowców redukuje sztackera do jednej kolonii prawie królewskiej odpowiednio rozmiarzoną na zimę, ponieważ utrzymanie dwóch królowych przez zimne miesiące nie przynosi wielu korzyści i dodatkowo obciąża dodatkowym podlewaniem i kontrolem.

Risiki, kompromisy i kiedy unikać systemu

Podwójne podejście do szklenia wymaga od gońca więcej niż od muchówek. Zbalansowanie dwóch gniazd jaja, śledzenie wydajności dwóch królików oraz poprawna harmonizacja wymagają bardziej częstych i precyzyjnych kontroli niż w jednoprocentowej kolonii, a błędy mnożą się: np. niezauważona nieudana królicka w dolnym skrzydle może pozostawić całą sztakietę bez króliki w kluczowy moment przepływu. System ten również koncentruje dużą liczbę gońców na jednym miejscu, co może naciągnąć dostęp do forage, jeśli kilka sztakietów z dwiema królikami jest prowadzonych blisko siebie, a to jest ważne w obszarach o ograniczonej różnorodności naturalnego forage.

Dla większości amatorskich gońców posiadających jedno lub dwa gniazda, przede wszystkim do celów polinizacji i małych ilości miodu dla domu, dobrymane jednoprocentowe gniazdo osiąga świetne wyniki z znacznie mniejszymi obciążeniami. System z dwiema królikami nadaje się szczególnie w przypadku doświadczonego gońca dysponującego silnym dostępem do forage, który chce maksymalizować przekaz nadmirowy z ulubionego miejsca lub świadomie używa górnej części do hodowania i oceny nowej królicki przed planowaną zbierką.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Two-Queen Colony Systems and Double Screen Boards i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.