Zmierzenie przepływu miele: Kalendarz forage wtanggalny brytyjski i prognoza oparta na poziomach pogody

Dwa rodzaje prognoz, działające razem

Ochotnicy zimniacy starający się przewidzieć przepływ miodu rozwiązują dosłownie dwa oddzielne problemy. Pierwszy brzmi, kiedy w danym regionie prawdopodobnie rozkwita konkretna źródło forage, co jest pytaniem dotyczącym fenologii, które odpowiada na dane historyczne kalendarza. Drugi problem polega na tym, czy warunki w tej samej chwili są dość dobre, aby pszczely mogły wykorzystać ten rozkwit, co to pytanie krótkoterminowe pogodowe, którego kalendarz samotnie nie może odpowiedzieć. Traktowanie tych problemów jako jeden prowadzi do nadmiernego przewidywania podczas przepływu prognozowanego przez kalendarz, który jest zdradzany przez warunki pogodowe, lub niedostatecznego przygotowywania się do przepływu, który dotrze wcześniej ze względu na ciepłą wiosnę, która przesunęła rozkwit naprzód.

Zaprezentowana kombinacja podejścia — użycie kalendarza, aby znać czas rozpoczęcia monitorowania i sygnały pogodowe do decyzji o akcji — daje znacznie bardziej wiarygodną podstawę dla decyzji dotyczących przewidywania niż każdy z metod użytych samotnie.

Tworzenie regionalnego kalendarza kwitnienia

Czas forage w Wielkiej Brytanii różni się znacząco między regionami i nawet mikroklimatami lokalnymi, ale zasady ogólne zachowują się stosunkowo dobrze. Olejkowce kwitną od kwietnia do maju na większości Anglii, dostarczając wcześniejszy, często ogromny przepływ, który szybko się solidaryzuje i wymaga promptnej ekstrakcji. Liman i klon kwitną w lipcu i sierpniu we wielu regionach, z limanem szczególnie silnym w części Środkowego i Południowego Wielkopolski. Heather, gdzie jest obecny, kwitnie w sierpniu i wrześniu i stanowi wystarczająco unikatowy przypadek — gęstwa thixotropowego, inna technika ekstrakcji, dedykowane zbiorniki heathera — że hodowle pszczelnic, które planują pracować nad nim, planują na cały sezon w naprzód.

Najbardziej wartościowym kalendarzem, który może tworzyć pszczelnik, nie jest ogólnonarodowy, ale osobisty dzienniczek dat kwitnienia i siły przepływu obserwowanych w własnym stawie nad wielu lat. Topografia lokalna, położenie względem słońca, gleba i nawet używanie ziemi w pobliżu przesuwają czas kwitnienia o do jednego do trzech tygodni od średnich narodowych, a tylko zapisy specyficzne dla miejsca mogą to docenić wiernie.

Czytanie sygnałów pogodowych dla siły przepływu

Gdy zbliża się okno kalendariowe, stan pogody z poprzednich dwóch tygodni jest silnym przewidywaczem, czy rzeczywiście przypływ będzie efektywny. Słabe opady w ciągu dwóch tygodni przed pojawieniem się kwitów zazwyczaj podnoszą produkcję nektaru, pozwalając na dobrą nawodnienie roślin bez waszenia nektaru, podczas gdy silne deszcze podczas samego kwitu hamują zarówno sekretowanie nektaru, jak i zdolność pszczół do lotu i forageowania. Liczba godzin słońca i temperatura w poprzednim tygodniu mają prawie tyle samo znaczenia: rośliny wydzielają nektar łatwiej w ciepłych, jasnych warunkach, a pszczółom potrzebna jest temperatura powietrza powyżej około 12-14°C, aby forageować regularnie i bezpiecznie.

Wiatr jest mniej ocenianym czynnikiem. Trwałe dni z silnym wiatrem zmniejszają zarówno czas lotu, jak i bezpieczeństwo lotu, co obniża efektywne godziny forageowania nawet gdy temperature i liczba godzin słońca wydają się korzystne na papierze. Tydzień z silnymi poprzednimi opadami, dobrymi godzinami słońca, średnio wysoką temperaturą oraz małym liczbą dni z silnym wiatrem jest prawie tak wiarygodnym przewodnim sygnałem silnego przypływu dla pszczółki bez bezpośredniej telemetryi wagowej jak tylko to możliwe.

Gotowość kolonii: czynnik, który kalendarze i pogoda nie mogą dostarczyć

Dokładna sytuacja eksploatacyjna jest bezużyteczna dla kolonii, która nie jest wystarczająco silna, aby na nią zareagować. Sila kolonii musi rosnąć w okresie dwa do trzy tygodnie przed oczekiwanym przepływem, ponieważ zajmuje to tyle czasu, aby kolonia konwertowała dodatkowe rekrutacje forage do wystarczającej ilości robotników, które mogłyby szybko wypełnić supery. Kolonia, która nadal rozwija się, gdy dotrze do krótkiego i intensywnego przepływu takiego jak oleista rape, wyprodukuje znacząco mniej miodu niż kolonia, która osiągnęła silną populację odpowiednio wcześniej, nawet w tym samym oknie pogodowym.

Dlatego doświadczonych hodowców miodosłonecznych traktuje kalendarze forage jako przypomnienie, aby sprawdzić i, jeśli konieczne, wsparć rozwój kolonii — poprzez nawadnianie, połączenie słabszych stanów lub zmiana królowej — dwa do trzech tygodni przed samym oknem przepływu, zamiast czekać na widoczne kwitnienie, aby ocenić, czy kolonie są gotowe.

Konwersja prognoz na decyzje o superingu

Praktyczny rezultat połączenia sygnałów kalendarza i pogody to decyzja o tym, kiedy dodawać super i jak dużo miejsca dostarczyć. Wyspecyfikowane zasady są takie, że trzymano od 1 do 2 pustych super przed tym, co owadzimy obecnie potrzebują, dodawane przed pełnym przebiegiem przepływu, a nie reaktywnie po jego rozpoczęciu, ponieważ zatłoczenie podczas silnego przepływu ogranicza produkcję i zwiększa ryzyko rozlewu. Gdzie przepływ jest prognozowany jako wyjątkowy na podstawie silnych sygnałów pogodowych dodatkowo popartej dobrym czasem kalendarza, przygotowanie sprzętu do wyjmowania miodu i zapasów do zaskrzepy unika problemu podczas zbioru.

Podtrzymywanie prostego notowania po każdej sezonie — co prognozował kalendarz, co sugerowały sygnały pogodowe, a jaką rzeczywistą produkcję miodu uzyskaliśmy — powoli poprawia dokładność przyszłych prognoz i w końcu jest bardziej wartościowe niż sama prognoza z jednego sezonu.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Timing the Honey Flow: A UK Forage Calendar and Weather-Based Forecasting Approach i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.