Poza mieleń: Ekonomia zbierania pąka i gwoździ

Dwa nadmiernie utrącone produkty z beehivej o rzeczywistej nischej popytu

Wysokiego stopnia zasłużone jest myślenie większości hodowców pszczół na temat dochodów przypisane do miodu, ale biały pollen i propolis sprzedają się w rzeczywistych, choć małych, nischen rynku w Wielkiej Brytanii — głównie do klientów zdrowia naturalnego i naturalnych leków — na ceny za kilogram, które mogą przewyższać miod o znaczną ilość. Nie oba produkty nie zamieniają się z miodem jako głównym źródłem dochodów dla większości małych operacji, ale oba można produkować za pomocą sprzętu, który odzyska się względnie szybko i bez znaczącego wpływu na normalne zarządzanie beehivejami, czyniąc je uzasadnionym sposobem diversyfikacji dochodów z istniejącej pszczołarni, a nie rozszerzając liczby pszczółek.

Ekonomia obu produktów opiera się na tych samych trzech zmiennych: wydajność na kolonii, straty w przetwarzaniu między oryginalnym zbieraniem a sprzedawalną produktem, oraz cenę, jaką można osiągnąć na rynku, który jest mniej gęsty i nieco mniej standardowy niż rynek miodu.

Zachowywanie pąka: wydajność, pora i kontrola jakości

Traps do zachowywania pąka montowane na wejściu pszczeliarni usuwają część obciążenia pąkiem, który przynosi zwierzęta, co zazwyczaj daje kilkanaście gramów na kolonię dziennie podczas silnej migracji pąku. Jednak ta ilość się znacznie różni w zależności od dostępności pąka i konkretnego designu trapa. Ponieważ traps usuwają część własnego zapasu białka kolonii, większość doświadczonego pszczelarzy rotuje ich używanie — korzystając z nich przez określony czas, a następnie odłączając na odpoczynek — aby uniknąć nacisku na rozmnażanie się, zwłaszcza podczas silnych migracji pąku, gdy pąk jest już ograniczony.

Nowy pąk szybko zepsuje się i musi być natychmiast wysuszone, co zwykle odbywa się w bezpiecznym do użytku dehydratorze, aby zapobiec powstaniu grzybów i zachować jakość żywieniową oraz rynek; ta fazę wysuszania zazwyczaj odpowiada utracie około pięciu do piętnastu procent niewysuszonej wagi zbieranego pąka. Poprawnie wysuszone i przechowywane pąki, przechowywane w opakowaniach chroniących przed wilgocią, a idealnie w ciemnych kontenerach, mogą utrzymać jakość sprzedawczynię na miesiące, ale kontrola jakości — sprawdzanie na grzyby, obce materiały i zgodność koloru — jest ważniejsza niż dla mielezyny, ponieważ kupcy zdrowszych pąków na rynku żywności tendencjami mało tolerują brak zgodności w wyglądzie i pochodzeniu.

Pollen: zbieranie resiny bez szkodzenia kolonii

Resina jest najefektywniej zbierana za pomocą specjalnie zaprojektowanych mat lub siatek umieszczonych w beczce, które pszczely zasypują resiną jako reakcję na percepowaną przestrzeń; po dobrej pokryciu matę można usunąć i chłodzić lub zamrażać, co sprawia, że resina staje się wystarczająco sztywna, aby można było ją wygiąć bez nadmiernego skrapiania ani kontaminacji drewnem czy woskiem. YIELDS z kolonii odchylają się znacząco — często podawane są wartości od kilku dziesiątek do kilkuset gramów na kolonię przez cały sezon — zależnie od genetyki, źródła forage i agresji w stosunku do zasadniczek.

Ocena jakości resiny uwzględnia kolor, czystość i zapach, wszystko to jest wpłynietem drzew i krzewów dostępnych dla pszczół pozbieranych jako forage; resina przeznaczona do użytku kosmetycznego lub dodatku spożywczego może podlegać innym standardom przetwarzania i etykietowania, dlatego uprawnieni hodowcy powinni sprawdzić stosowne wymagania przed poświęceniem znacznego czasu na produkcję. Zawierać resinę w lodówce zatrzymuje zapach i jakość resiny znacznie lepiej niż przechowywanie przy pokojowej temperaturze, gdzie czynne substancje stopniowo się uszkodzają.

Rozważanie liczb

Prosta metoda oceny, czy produkcja pąka lub propolisy jest wart wysiłek na danym poziomie skali, polega na mnożeniu liczby kolonii przez oczekiwaną ydość na kolonię, zastosowaniu realistycznego straty w przetwarzaniu, a następnie mnożeniu netto wagi przez cenę osiągalną na odpowiednim rynku specjalizacyjnym. Następnie porównuje się ten przychód z dodatkowymi kosztami czasu i sprzętu. Dwadzieścia kolonii złapanych podczas dwóch tygodni, produkujących 35 gramów pąka na kolonię dziennie, z stratą w przetwarzaniu o procentie dziesięciu, wydaje się produceć blisko 4.4 kilogramy pąka wysuszonego — co jest przydatnym dodatkowym dochodem przy typowej cenie rynkowej specjalizacyjnej, ale nie zmienia ekonomii operacji na własną rękę.

Za obu rynek jest delikatniejszy i mniej przejrzysty niż miód. Budowanie relacji z małym liczbą regularnych kupujących — zdrowych sklepów spożywczych, herbalistów lub bezpośrednich klientów już kupujących miód od tego samego hodowcy — tarcze często na stabilniejsze ceny niż sprzedawanie w anonsowanym rynku internetowym każdego sezonu.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Beyond Honey: The Economics of Harvesting Pollen and Propolis i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.