Zarządzanie Przepływami Nektaru do Maksymalnego Wydania Mielecy

Co faktycznie jest przepływem nectaru

Przepływ nectaru to prosto rzecz mówiąca o okresie, w którym kwitnące rośliny produkują więcej nectaru niż kolonia potrzebuje na chwilową konsumpcję, co prowadzi do zapasowego przekształcenia go w zapisany miele. Przepływy są wywoływane przez kwitnienie roślin, pogodę i wilgotność gleby, a mogą być nagle i krótkie, na przykład dwudziestodniowy przepływ olejkowca w kwietniu, lub długie i łagodne, na przykład przepływ latem z bramb, kwaśnicy i jasminu trwający kilka tygodni. W większości Wielkiej Brytanii istnieje wyraźny główny okres przepływu około od późnego kwietnia do lipca, z mniejszym i mniej wiarygodnym przepływem jesiennej z liązowatki i kwitnących roślinach w późnym sezonie.

Praktyczne wyzwaniem jest to, że przepływ może rozpocząć się i prawie się skończyć przed tym, jak go zauważą hodowcy nie dbający o to, ponieważ pszczely wypełnią dostępne przestrzenie komórkowe w ciągu kilku dni po wystąpieniu nectaru. Pominięcie początku przepływu oznacza pominięcie szansy dodać supery na czas, a kolonia, która wykorzysta wszystkie swoje zapasy podczas silnego przepływu, albo wypełni komórki brodawkowe, ograniczając zasiew królowej, lub zaczną przygotowywać się do rozlewu.

Odczytywanie Znaków, że Strumień Zaczyna Się

Najbardziej wiarygodnym początkowym sygnałem jest obserwacja tego, co w rzeczywistości kwitnie w zasięgu lotu i przekroczenie to porównanie ze znanej kalendarzem regionalnych strumieni opracowanego na podstawie własnych lub lokalnych notatek z kilku lat, ponieważ czas wystąpienia strumienia sięga do dziesięciu dni między sezonami w zależności od temperatury wiosennej. Na samym murze beehive, nagle wzrost liczby powracających zbieraczy, widoczne świeże białe czerwki na podstawie, oraz szybka zwiększenie masy, jeśli hivę masz na wałkach, są silnymi praktycznymi sygnałami, że strumień zaczyna się.',

,

+

Przygotowywanie Kolonii Przed Flotą

Przygotowanie powinno nastąpić około tygodnia do rozpoczęcia przepływu, a nie po jego zaczerwienieniu. Oznacza to dodawanie suprow, które pozwolą na narysowanie owłosienia i przygotowanie go do odbioru nektaru, zamiast reaktywnie dodawać je, gdy skrzynia brodowka jest już przesadnie zaludniona; kolonia opóźniona w odniesieniu do przestrzeni suprow podczas silnego przepływu może stracić kilka dni potencjalnej przechowywanej masy. Oznacza to również zakończenie kontroli nad emigracją just po przedmiotowym przepływie, ponieważ kolonia, która ucieknie podczas rozpoczęcia przepływu, zabiera ze sobą dużą część sił foragowych w dokładnie nieodpowiednim momencie.

Silne, liczne kolonie z młodym, produktywnym królowcem przynoszą najwięcej foragerów do przepływu, więc decyzje zarządzania wiosną, takie jak poręczne podlewanie, leczenie chorób i łączenie słabej kolonii, odnoszą bezpośrednie skutki na wydajności przepływu kilka tygodni później. Kolonia, która wejdzie do przepływu niepełna, nie będzie w stanie konwertować dostępnej masy nektaru w miód z taką samą prędkością jak pełnoprawna kolonia, nawet jeśli foraga jest dobrym źródłem.

zarządzanie przestrzenią i ventilacją podczas przepływu

Po rozpoczęciu przepływu, najważniejsze jest utrzymanie się przed przestrzenią kombowej. Dodawanie suprow do pełnego skrzynka, zwykle kiedy jest on około dwóch trzecich zapełniony, uniemożliwia blokady przychodzącego nectar i zmniejsza ryzyko zboczenia pszczół poza skrzynkę ze względu na nadmierną gęstość, co czasami jest pomyślane za zachowanie się przed przeskrobiwaniem. Ventylacja ma również większą wagę podczas silnego przepływu niż większość hodowców od niej oczekuje, ponieważ duża ilość przychodzącego nectar, która zawiera około 70-80% wody, wymaga aktywnego fanowania przez pszczół domowych do spłaszczenia jej do około 17-18% wilgotności miodu gotowego, a skrzynka z brakiem odpowiedniej ventylacji ma trudności z otrzymaniem miodu w odpowiednim stanie gotowości do przetrzymania przychodzącej ilości.

Płotki królewskie powinny być sprawdzane, aby upewnić się, że nie blokują ruchu pszczół pracujących na tyle silnie, że sami stałyby się przepustnikiem. Niektórzy hodowcy zamiast towarzyszyć płotkom królewskim w ciągu pierwszych kilku dni od rozpoczęcia silnego przepływu pozwalają pszczołom na utworzenie rutyny ruchu do suprow przed ich dodaniem.

Po przepływie: moment wyjmowania i zarządzanie niedoborem

Wszystko to sugeruje, że mielec powinien być wyjmowany w momencie, gdy komórki są co najmniej o 80 procent zapełnione, ponieważ zapełnianie jest sygnałem pszczół, że zawartość wilgotności spadła do stabilnej i przechowalnej. Wyjmowanie za wcześnie może prowadzić do wysokiej zawartości wilgotności w mielecie, który może się fermentować w butelce. Timing wyjmowania blisko końca przepływu, zamiast pozostawiania suprow na wielkie okresy po nim, również zmniejsza szanse na to, że monoźródowy mielec stanie się mieszanką z późniejszym źródłem nektaru.

Okres natychmiastowy po silnym przepływie, często nazywany niedoborem, może spowodować problemy dla mieleców, ponieważ dostęp do forageu spada gwałtownie w momencie, gdy populacja kolonii, zbudowana podczas przepływu, jest na swoim szczytowym poziomie i potrzebuje nawożenia. Monitorowanie zapasów i gotowość do dodawania syropu, jeśli niedobór zawiera się w okresie letnim i pada suche pogody, zapobiega głodowi i złośliwemu zachowaniu, które staje się jeszcze bardziej agresywnym dokładnie wtedy, gdy nektaru jest mało i skrzynie pachną niedawno wyjmowanym mieletem.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Managing Nectar Flows for Maximum Honey Yield i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.