Standardy jakości miodu i certyfikacja organiczna: Co producentom w Wielkiej Brytanii należy wiedzieć

Międzynarodowy rachunek: Kodeks i Rozporządzenie CE o miele

Zasady składu mleczka nie pozostawiają się na uznaniu konwencji; są określone przez międzynarodowe i narodowe standardy, które podstawowo określa to, co może być legalnie sprzedawane jako mielek. Kodeks Alimentarius, wspólna organizacja standardów żywności FAO/WHO, ustanawia wymagania podstawowe dotyczące składu, w tym maksymalną zawartość wilku (zazwyczaj 20%, lub 21% dla kilku określonych typów mieleka), minimalną zawartość sór redukujących, maksymalną zawartość sukrosu oraz ograniczenia dotyczące hydroksymetilfurfuralu (HMF), substancji, która wzrasta z upływu czasu i ekspozycji na ciepło, a także jest używana jako wskaźnik nagrzewania lub nadmiernego czasu przechowywania.

W Wielkiej Brytanii zasady dotyczące składu mleczka pochodzą z utrzymanych rozporządnień UE (oryginalnie Rozporządzenie CE o miele), które ustanawia podobne parametry i dodatkowo ogranicza, co może być etykietowane jako mielek: nie mogą być dodane składniki, żadne z natury mieleka nie może być usunięte oprócz syropu cukrowego w przypadku usuwania obcych materiałów, a produkt nie może być poddany grze ani przetwarzaniu do tego stopnia, aby znacząco zmienił swoje podstawowe skład. Etikety muszą zawierać informacje o kraju lub krajach pochodzenia, a mielek mieszanki pochodzące z więcej niż jednego kraju muszą to powiedzieć, co jest powodem, dla którego wielu producentów brytyjskich sprzedających mielek pochodzenia pojedynczego podkreślają to jako punkt rozróżnienia w stosunku do tańszych mieleków mieszanych z magazynu.

Testowanie i znaczenie liczb

Stosunek wilgotności ma znaczenie, ponieważ mielez z zawartością wody powyżej około 18-20% rzeczywiście ryzykuje fermentację, ponieważ gwarne chlebowce mogą stać się aktywne po przekroczeniu krytycznego próg rozcieńczenia; metryka odrażeniowa daje szybki i ekonomiczny sposób na sprawdzenie partii przed wypełnieniem butelki. HMF (hiproksan) jest kontrolowany podczas laboratoriowych testów, a nie regularnie na domowym metryku odrażeniowym, a jest standardowym wskaźnikiem używanym do wykrywania mielezi, które były zbyt intensywnie ogrzewane podczas przetwarzania lub przechowywane przez długą czas w ciepłych warunkach — obecnie i eksportery często ustawiają strictejsze granice HMF niż minimalna prawna jako znak jakości.

Aktywność diastazy, enzym naturalnie obecny w mielezi, jest również popularnym wskaźnikiem testowym: zdrowe, niegrzane mielezie przechowują istotną aktywność diastazy. Niska odczytana wartość to silne wyjście na to, że partia została przegrzana podczas ekstrakcji lub przechowywania. Nie wszystkie te testy są obowiązkowe dla każdego małego producenta sprzedającego bezpośrednio na farmie lub w targach rolniczych w Wielkiej Brytanii, ale każda działalność handlowa mielezią, eksport i dostawa do klientów w granicach powinna oczekiwać standardowego podania wyników testów jako część obowiązkowej kontrolki.

Co rzeczywiście wymaga certyfikacja organiczna

Certyfikacja mielew organicznego jest podstawowicie związana z kontrolą i dokumentacją środowiska, w którym zbierają się owady, oraz z leczeniami stosowanymi w kolonii, a nie z testowaniem samodzielnym mielewa. Organizmy certyfikacyjne wymagają, aby horyzonty meliery były umieszczone tak, aby w określonym promieniu forage (często podany jako około 3 km, choć to zależy od organizmu certyfikacyjnego i jest dostosowywane do gęstości lokalnej roślinności), otaczające tereny były dominująco zarządzane organicznie lub stanowiły wilgotną, niewydzieloną roślinność, ponieważ owady nie mogą być zatrzymane od forageowania na rolnie traktowanych roślinach w ich zasięgu lotu.

Poza umieszczeniem horyzontów meliery, certyfikacja ogranicza regularne stosowanie syntetycznych leków veterinarnych, co dozwala tylko na substancje jasnowłasnie zatwierdzone pod relevantnym standardem organicznym dla warunków takich jak varroa, a wymaga przeprowadzenia określonego okresu przejściowego dla komórek i sprzętu przechodzących do stanu organicznego, w trakcie którego starsza, potencjalnie zanieczyszciona wosk jest zastępowana. Podlewany jest ograniczony do zatwierdzonych typów podlewu, dokładnie dokumentowanych po partii i datie, a każda inspekcja, leczenie oraz parti mielewa musi być zapisana w taki sposób, aby auditor mógł powrócić do konkretnego horyzontu meliery i daty. Certyfikacja zwykle trwa około jednego sezonu plus cykl inspekcji, a choć wiąże się ona z prawdziwymi kosztami związanej ze sporządzaniem dokumentacji oraz ograniczeniem opcji leczenia, to zwykle wspiera prawdziwy premię cenową za ta dokonana śladowalność.

Praktyczne kroki dla producentów

Dla producenta brytyjskiego zastanawiającego się, czy powinien przeprowadzić formalne testy jakości lub otrzymać zaświadczenie organiczne, praktycznym punktem wyjścia jest to samo w obu przypadkach: znać teren forage. Mapowanie roślin rosnących w granicach typowego zakresu lotu pszczół — w tym intensywnie uprawianych terenów i trawionych kwitnących pól lub źródeł miejskich blisko leżących — mówi natychmiast, czy dana lokalizacja apiarnicza jest realistyczna dla organicznej oznaczenia, ponieważ teren otoczony intensywną uprawą arable trudno będzie spełnić nawet z wspaniałym zarządzaniem.

Bądź więc oznaczonym czy nie, stosowanie dyscypliny wymaganej przez standardy organiczne — wpisywanie notatek na poziomie partii, dokumentowane decyzje dotyczące leczenia i okresowe podstawowe testowanie wilgotności, a w idealnym przypadku HMF — przynosi bezpośrednie korzyści w formie zaufania konsumentów i dostępu do rynku, ponieważ dokładnie takiego rodzaju dowodów coraz częściej oczekuje na producenta małego i serio na żądanie kupujący na targu rolnym, sklep lokalny lub eksportowy.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Honey Quality Standards and Organic Certification i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.