Wykrywanie i zapobieganie wirusom pszczół w koloniach pszczół w Wielkiej Brytanii

Dlaczego wirusy są ważniejsze dla owadów niż wiele beczkarzy przypuszcza

Owady mieleń noszą nieoczekiwanie dużą liczbę wirusów na niskim poziomie tła, a większość czasu towarzyszy im bez widocznych objawów choroby. W ciągu dekad viralne choroby były w porównaniu z chorobami brodawiowymi bakteriologicznymi, jak morska i amerykańska choreja owadów, względnie nieważnym problemem. To się zmieniło z rozprzestrzenienia się paskudnego muchy parazytującej Varroa destructor po Wielkiej Brytanii od późnych lat 80., ponieważ Varroa okazała się niezwyciężonym przewoźnikiem wielu wirusów, zwiększając ich ilość i przenosząc bezpośrednio do hemolifu owadów mieleń w sposób, który naturalne ścieki (kontakt faecal-orale, udzielanie jedzenia, a także transmisja seksualna podczas połączeń płciowych) nigdy nie osiągnęły samodzielnie. W praktyce, większość poważnych chorób wirusowych w kolonii owadów mieleń w Wielkiej Brytanii dzisiaj to naprawdę problem Varroa, zasłaniający się maską viralną, co jest przyczyną tego, dlaczego zarządzanie Varroa znajduje się na centrum dowolnej skutecznej strategii zapobiegania chorobom wirusowym.

Wirus Zawarcia Skrzydeł Zdeformowanych: ten, który zna się na chłodzie

Wirus Zawarcia Skrzydeł Zdeformowanych (DWZ) jest bez wątpienia najważniejszym ekonomicznie i praktycznie ważnym wirusem pszczół w Wielkiej Brytanii i wielu innych częściach świata, a także najprostszym do rozpoznania visualnie. Pyszne pszczely zarażone DWZ wydobywają się z komórki jajowej z widocznie opuchniętymi, skrzywionymi lub niekompletnymi skrzydłami, co ich uniemożliwia do lotu, oraz z przedplejem o zmniejszonym, czasem rozszerzonym rozmiarze i zmniejszonej ogólnej wielkości ciała. Te pszczely są zwykle znane wokół wejścia skoczni lub wydzielane przez zdrowych towarzystw pszczołowych, ponieważ pracownice pszczół rozpoznają i usuwają widocznie zdeformowane osobniki jako część normalnej zachowania czystości.

Widoczna deformacja jest rzeczywiście tylko najwyraźniejszym objawem większej проблемы: DWZ, zwłaszcza w wysokich obciążeniach wirusowych spowodowanych przez ciężkie infekcje Varroa, również zkraca długość życia aparatów skrzydłowych wyglądających na zdrowych dorosłych pszczół, narusza naukę i nawigację, a także słabej funkcji immunologicznej w ogólności, co oznacza, że kolonia może cierpieć na poważne straty spowodowane przez DWZ przed pojawieniem się żadnych widocznie zdeformowanych pszczół. Po tym jak zauważasz skrzydła opuchnięte w liczbie przy wejściu, poziom infekcji Varroa w tej kolonii jest zwykle już wysoki i traktowanie jest konieczne, a nie opcjonalne.

Inne wirusy warto zaznaczyć

Wirus Paraliżu Żabiego Żabia (CBPV) wywołuje dwa różne symetryczne obrazy: niektóre zarażone pszczół pokazują drgawki, niezdolność do lataenia oraz nieprzytomne ruchy, podczas gdy inne rozwijają brak włosów, błyszczące, tłuste brzucha i są agresywnie odrzucone lub atakowane przez siostrzeńców przy wejściu do gniazdka, co nawiązuje czasami do nicku brzydawczego pszczzelki z powodu ciemnego, zmęczonego wyglądówka. Wspornienia CBPV tendencji do rosnienia w dużych, zatłoczonych gniazdkach, szczególnie tam, gdzie pszczół są ograniczone przez niekorzystne warunki klimatyczne na długie okresy, i mogą spowodować znaczące straty dorosłych pszczzeli nawet bez widocznych objawów brodu.

Wirus Brzusznikowy zaszkodzić larvae, a nie dorosłym, powodując, że larwy zarażone nie ukończą pucowania i tworzą płynne saki wewnątrz niewykorzystanych lub częściowo wykorzystanych komórek. Wizualnie można je rozpoznać jako charakterystyczne skrzywione, zmienione w barwie larwy, gdy się otworzy komórkę. Chociaż nazwa sugeruje odniesienie do Królowej, w rzeczywistości głównie zaszkodzić rozwijających się larwach i pupom królowych, spowodując zmęczenie ściany komórki i śmierć jej mieszkańców. Najczęściej obserwowany jest w gniazdach również narażonych na Nosema. Niektóre z tych chorób nie wymagają takiego samego natychmiastowego, popytowanego przez Varroę reagowania jak WSP, ale są przydatnymi wskaźnikami ogólnego stresu gniazda i powinny zachęcić do wykonania szerszego badania zdrowotnego.

Diagonstyk w praktyce

Dla pasjonata hodowcy owiec, wizualne rozpoznawanie podczas regularnych kontroli pozostaje głównym i całkowicie dostatecznym narzędziem diagnostycznym dla większości celów. Zgniecenia skrzydeł, drgające owadzkie ptaki, grube, lśniące bezwłosne brzuchy oraz larwy zakażenia brodawkowego są wystarczająco charakterystyczne do rozpoznania poprzez nieco doświadczenie lub dobre zdjęcie referencyjne. Metody diagnostyczne laboratorium (test PCR na RNA wirusowe i test ELISA antybody) istnieją i są używane przez instytucje badawcze oraz Narodowy Oddział Ochotniczy dla Obserwacji i Potwierdzania, ale są rzadko potrzebne ani dostępne dla decyzji codziennych pasjonantów, ponieważ praktyczna reakcja na większość objawów wirusowych – zmniejszenie obciążenia wirusa Varroa, wsparcie kolonii i monitorowanie – jest taka sama niezależnie od tego, który konkretny wirus został potwierdzony.

Preventowanie: kontrola Varroi jako podstawa

Z powodu tego, że DWV jest particularly tak closely associated z parasitizmem Varroii, najskuteczniejszym sposobem zapobiegania wirusowi dla uprawy pszczół w Wielkiej Brytanii jest dyscyplinowana i monitorowana program kontrolny Varroii, a nie jakakolwiek specjalna interwencja antywirusowa. To oznacza regularne monitorowanie pionków (alcoolemiczę lub cukrowy obrot, które dają rzeczywistą liczbę pionków na setkę pszczół, a nie tylko niewielka liczba naturalnych upadłych pionków), natychmiastowe traktowanie przy przekroczeniu próg, używając zatwierdzonego dezinfekcyjnego środka do walki z pionkami i zmieniając je, aby uniknąć oporów, oraz odpowiednie zaplanowanie głównego leczenia wiosennego, aby zmniejszyć obciążenie wirusowe (a więc i viralne) przed rozwinięciem pszczół zimowych, które muszą przeżyć od pięciu do sześciu miesięcy i nie mogą znieszcze takie samo obciążenie wirusem, jak krótkowieczna pszczółka letnia.

Tworzenie szerszego rutyny biosecurityzacyjnej

Poza kontrolą Varroa, solidna ogólne biosecurityzacja zmniejsza transmisję wirusów poprzez inne ścieżki, przez które pszczely przekazują choroby między i wewnątrz kolonii. To obejmuje nie podawanie piona lub mieleń z nieznanych lub chorego źródła ponownie pszczołom, dezynfekcję wspólnej sprzętu (w szczególności ekstraktorów, narzędzi do odotworzenia i narzędzi do otwierania skrzynek) między apiariami, unikanie nadmiernego wymiany sprzętu między koloniami różnego stanu zdrowia, minimalizację ryzyka przepływu i robiowania przez utrzymywanie oddzielnych wejść i nie pozostawianie słabej lub martwej kolonii dostępnej dla pszczoł robaczkowych, a także utrzymanie dobrego ogólne zdrowia kolonii i zmniejszenie innych stresorów, ponieważ dobrze nakarmiona, niskostresowa kolonia radzi sobie lepiej z podstawowym obciążeniem wirusowym niż jedna już w trudnym sytuacji. Postrzeganie odmian o odporności na choroby i zachowawczościę po czasu również kompensuje te korzyści, ponieważ kolonie wybranego do rozrodu z silną zachowawczą przystosowalnością tendują do wykrywania i usuwania chorego gniazda bardziej efektywnie, przerwując wiele cykli transmisji wirusów jednocześnie.

Często zadawane pytania