Rozwój jajka pszczół mielewych i embriologia

Formacja jajeczków w królowej

Królowa posiada nałożone pęcherzki owocne, które zawierają około 150–180 tubularnych pęczków owocnych. Wewnątrz tych pęczków oocyty dojrzewają poprzez akumulację białka jajowiczku (vitellogenin, produkowanego w ciała tłuszczowych i przesyłanego przez hemolifu), zanim przenoszą się do pęcherzyka owocnego i wyjdują przez vaginę, aby zostawić je. Królowa produkująca liczne jajka może dziennie wydawać ponad tysiąc jaj podczas periodu maksymalnej produkcji, co jest możliwe dzięki ciągłemu zapewnieniu ją przez robaki i działaniu pęczków owocnych prawie w paralelu zamiast sekwencyjnie.

Gdy jajo przekroczy otwór spermatheki, organu przechowywania spermatów połączonygo z pęcherzkiem owocnym, królowa, świadomo lub na podstawie kombinacji wielkości komórek i hormonalnych sygnałów (zależy od teorii mechanizmu), decyduje, czy wykorzystać przechowywane spermatazy do ich fertilizacji. Tego jednego momentu zależy, czy w wyniku zrodzi się samiczka czy.EndsWith due to character limit

Haplodiploidy: jak impulskozygacja decyduje o kaste i płci

Pszczely mielewce, tak jak wszystkie Hymenoptera, używają systemu zdecydowania płci haplodiploidowego. Impulskozygenizowana jajko nosi pełny diploidowy zestaw chromosomów, jeden zestaw po królowej i drugi z spermatozoidego banku wybranego ronku, które rozwija się w samkę, albo pracownicę, albo, całkowicie zależnie od opiekunstwa larwy, królową. Nieimpulskozygenizowane jajko rozwija się poprzez parthenogenezę do haploidyjnego ronku męskiego, który nosi tylko genetyczne materiały królowej i żadnych od ojca.

To oznacza, że każdy ronk jest, z punktu widzenia genetycznego, całkowicie synem swojej matki, bez wprowadzenia chromosomów od ojca. Ten fakt ma realne konsekwencje dla genetyki kolonii: ponieważ ronki są haploidyjni, ich spermatozooidy są genetycznie identycznymi klonami nawzajem, a nie rekonstruowanym zbiorem chromosomów widocznym w większości spermatozooidach zwierząt, co jest częścią przyczyny, dlaczego pracownice ojcom których są supersiostry są bardziej bliskimi krewnymi od typowych pełnych braci i siostr w większości innych zwierząt.

Struktura jajka i miejsce, w którym je depil

Nowo wydana jajko pszczół mielewych jest małym, biało-złotym, prawie cylindrycznym, podstawą jego opiera się o dno komki, przypięte naturalnym gumowcem wyrzucanym podczas depilacji. W ciągu kolejnych trzech dni jajko stopniowo odwraca się, a do chwili gotowości do hincji leży prawie płasko, co jest widoczne i wykorzystywane przez doświadczone pszczolniki jako przybliżony sposób na ocenę, ile czasu temu królowa depilowała daną komkę bez konieczności jej szukania.

Rozmiar komki wpływa na typ jajka, który depiluje królowa: komki robocze są szersze niż komki samic-kowalne, a królowa ocenia średnicę komki rękawiczkami przedwprowadzającymi się do niej i depilując, w normally zbudowanej komce roboczej depilując obecnie fertilizowane (żeńskie, przeznaczone na robaków) jajka, a niefertilizowane ( męskie, przeznaczone na samic-kowalne) do szerszych komek samic-kowalnych, które robaki budują dla tego celu. Jednak królowe czasem popełniają błędy, zwłaszcza w słabo zbudowanych lub nieprzyjaznych komkach.

Rozwój embrionalny i huczka

W zewnątrz jajnika (chorion), poziomik płodny lub niepłodny poddaje się szybkiej segregacji komórkowej, a w ciągu około trzech dni formuje się rozpoznawalne embrium, które rozwija się do planu ciała segmentowanego, który stanie się głową, piersią i brzuchem larwy. Pszczoły opiekunki utrzymują otaczający go gniazdko zmarznionkowe na dokładnie regulowaną temperaturę, typowo okolicznie 34-35 stopni Celsiusza, ponieważ rozwój embrionalny jest bardzo wrażliwy na temperatura. Chłodzenie i nadgrzewanie mogą prowadzić do abnormaliów rozwojowych lub całkowitego nieudanego jajka.

Huczka sama polega na tym, że larwa zdegradowuje czy pęknie cienki chorion z wnętrza, wypierając się jako niewielka, beznogą gruba, która natychmiast zaczyna otrzymywać jedzenie od pszczoł opiekunki, co oznacza przejście z fazy jajowej do intensywnie pitanego fazowego larwy, gdzie rzeczywiste oddzielenie się rozwijającego się królowej od robaka następuje dzięki różnicowemu piciu, a nie decyzji podjętej podczas płodzenia.

Owiatowa faza wrażliwość na środowisko

Trzy dni, które upłyną przed huczkiem owia, są prawdziwie narażonym oknem: chłodzenie z powodu niespodziewanej zmiany temperatury, zwłaszcza w małej lub słabo zbudowanej coloniesie niezdolnej do utrzymania odpowiedniej temperatury w komorze owocowej, może spowodować śmierć owiatów, a to jest jednym z praktycznych powodów dla których hodowlani są radzeni unikać długotrwałych kontroli skarbicy w chłodnej pogodzie, ponieważ wyeksponowane owija stracają ciepło szybko i najpierw padają ofiarą chłodnego owiatu.

Wpływ wilgotności na środowisko jest również istotny, ponieważ owiaty mogą utracić wodę w skarbicy o niezwykle niskiej wilgotności i z brakiem dobrego przepustnictwa powietrza. Dodatkowo, objawy odmiany rozwojowej spowodowane kontaminacją pączka lub bezpośrednim kontaktu z pestycydami w tym okresie są teraz poznane jako potencjalne źródło niewidocznych do obserwacji skutków, które tylko pojawiają się, gdy zasańce odbiorcy osiągną późniejsze larwalne lub dorosłe stadia. Dlatego owiatowa faza jest nadal niezwykle wrażliwa na ogólny stan zdrowia coloniesi.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz Honey Bee Egg Development and Embryology i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.