Instalacja instrumentów w polu: czujniki skrzynkowe i kalibracja dla apiarnictwa

Dlaczego dyscyplina w instalacji czujników jest równie ważna jak sama sensor

Droga i precyzyjna czujnik produkuje bezużyteczne dane, jeśli jest zainstalowany nieprzestrasznie: termometr włożony kilka centymetrów głębiej do gniazdka brodawskiego w jednym pszczelniku niż w drugim, lub skala wagi pozostawiona niesharakanowana wprowadza błąd systematyczny, który żaden pozwólcie statystyki na poziomie dalszym nie może całkowicie odwrócić. Przed deplojowaniem każdego zapisu logowego powinna być określona exact pozycja montażu, orientacja i głębokość dla każdego typu czujnika, aby każdy pszczelnik w sieci monitorującej był instrumentowany identycznie niezależnie od tego, który członek zespołu jest odpowiedzialny za instalację.

Podobnie ważne jest standardowe nazewnictwo i konwencja metadanych stosowane podczas deplojowania: każdy zapis logowy powinien być zarejestrowany ze swoim numerem seryjnym, datą montażu, identyfikatorem pszczelnika i apiarii oraz wersją oprogramowania w chwili jego wprowadzenia do pola, ponieważ pozwolone na odzyskanie tej informacji po tym, gdy urządzenie zostanie wymienione między pszczelnikami lub oprogramowanie zaktualizowane, często jest niemożliwe.

Zasilanie, przechowywanie i wyjmowanie danych

Apiarnictwa odległe bez dostępu do sieci elektrycznej opierają się na zapisywarkach akumulacyjnych lub zasilanych przez słońce, a planowanie długości akumulatora powinno uwzględniać realistyczne najgorsze warunki (zimna pogoda zmniejsza pojemność akumulatora, a gęsta roślinność może zakrywać płyty słońca). Zapisywanie zatrzymujące się w połowie kluczowego okresu pomiarowego, takiego jak okres winterization, może bezgłośnie nieważne dane na cały sezon, jeśli brak danych nie zostanie szybko zauważony.

Ustanowienie ustalonego harmonogramu wyjmowania lub pobierania danych zamiast ad hoc pozwala złapać większość awarii przed tym, jak stały się długotrwałymi przerosłościami. Dla sieci z połączeniem komórkowym lub radiowym, panel monitoringu odległego nadzoru, który ostrzega o zapisywanym zapisywarkach, które zatrzymały się w określonym okresie, umożliwia badaczom odpowiednie reagowanie w ciągu kilku dni, a nie odkrywanie braku danych dopiero podczas następnego zaplanowanego odwiedzenia polnego.

Ustanowienie ustalonego harmonogramu wyjmowania lub pobierania danych zamiast ad hoc pozwala złapać większość awarii przed tym, jak stały się długotrwałymi przerosłościami. Dla sieci z połączeniem komórkowym lub radiowym, panel monitoringu odległego nadzoru, który ostrzega o zapisywanym zapisywarkach, które zatrzymały się w określonym okresie, umożliwia badaczom odpowiednie reagowanie w ciągu kilku dni, a nie odkrywanie braku danych dopiero podczas następnego zaplanowanego odwiedzenia polnego.

Podstawy kalibracji, które powinna znać każda drużyna polowa

Kalibracja oznacza porównanie czytelnika czujnika do znanej referencyjnej jednostki i dostosowanie lub dokumentowanie różnicy; walidacja oznacza potwierdzenie, idealejcznie za pomocą niezależnej referencji, że czujnik wykonywa się przy akceptowalnym poziomie w zakresie operacyjnym. Czujniki temperatury można sprawdzić porównując je do termometru referencyjnego kalibrowanego w lodówce z wodą lodową (0°C) i w wodzie ciepłej blisko typowej temperatury skrzynki owcowej; czujniki wilgotności są często sprawdzane porównując je do rozpuszczonych roztworów solnych, które generują znane, stabilne poziomy względnej wilgotności; a wały powinny być sprawdzane porównując je do referencyjnych wag zatwierdzenych pokrywających zakres, w którym wał będzie rzeczywiście używany na polu, od pustej ciala skrzyni owcowej do pełnej skrzyni z mielem.

Przemieszczenie czujników, to powolne zmiany dokładności czujnika w czasie bez fizycznego uszkodzenia, jest tak częste, że powinno być umieszczone w standardowych procedurach operacyjnych regularny harmonogram kalibracji (na przykład przed każdym sezonem polowym i po dowolnym incydencji, takiej jak upadek lub ekspozycja do ekstremalnej temperatury), a nie opierać się na ocenie badacza, czy czujnik wydaje się 'w porządku'.

Dokumentowanie kalibracji, aby dane przetrwały krytyczne badanie

Każde zdarzenie kalibracji powinno być zapisane z używanym standardem referencyjnym, datą, numerem seryjnym czujnika, obserwowanym offsetu lub czynnika korekcyjnego oraz osobą wykonującą sprawdzenie. Najlepiej zapisywać te informacje w formacie umożliwiającym programowe łączenie ich z strumieniem danych czujnika podczas analizy. Taki dziennik kalibracji pozwala badaczom, miesięcy później, odpowiedzieć na pytanie, czy wydzielony anomalia w danych odzwierciedla rzeczywistą even biologiczny lub przesunięcie niekalibrowanego czujnika.

Gdzie stosuje się czynnik korekcyjny do danych czujników w trakcie przetwarzania, proces analizy powinien programowo zastosować go zgodnie z dziennikiem kalibracji zamiast ręcznie edytować wartości oryginalne w arkuszu kalkulacyjnym. To pozwala zachować niezmodyfikowaną kopię oryginalnych odczytów obok modyfikowanych wartości. Ta separacja umożliwia późniejszym reviewerom samodzielnie sprawdzić, czy korekta była uzasadniona i ponownie przeprowadzić analizę na podstawie prawdziwych danych oryginalnych, jeśli pojawi się lepszy sposób korekcji.

Często zadawane pytania