Usuwanie larw robaków jako narzędzie w zarządzaniu plamnictwem Varroa (IPM)

Biolologia, która sprawia, że ta technika działa

Varroa destructor, muchobójca parasitarny odpowiedzialny za większość strat w colonies na całym świecie, ma silne i dobrze dokumentowane preferencje do rozprzestrzeniania się i rozmnażania się w larwach chłopców zamiast pracowniczych. Larwy chłopców rozwijają się około trzy dni dłużej od larw pracowniczych, a to dodatkowe czasu w zamykanej komorze daje samicom muchy znaczące więcej okazji do produkcji i maturacji dodatkowych potomstwa przed otwarciem komórki. Dlatego w colonies infekcjonowanych często obserwuje się, że komory chłopców zawierają kilkakrotnie większą ilość much niż komory pracownicze w tej samej beczce.

Usunięcie larw chłopców, nazywanego czasami zatrzymaniem chłopców, przekształca tę preferencję w narzędzie kontroli. Poprzez świadomą stimulację colonies do rosnienia komórek chłopców w określonym, łatwo usuwalnym miejscu, a następnie zniszczenie tych komórek przed tym, jak muchy w nich mogą się wydostać i rozprzestrzenić na dorosłe pszczoły, pszczelarz może usunąć nieproporcjonalną część populacji colonies much bez stosowania żadnej chemicznej traktacji.

Konfiguracja ram do atrapy robaków

Standardowy podchód polega na użyciu ramek wyposażonych w podstawę o rozmiarze larw robaków. Podstawa ta jest zazwyczaj wydzielona zielonymi plastikowymi elementami, co pozwala łatwo ją rozpoznać wśród zwykłych ramek. Umieszczone na krańcach gniazdka wczesnym lato, kiedy kolonia naturalnie podnosi robaki do przyszłego sezonu rozmnażania, ramka jest szybko akceptowana przez kolonię i królowa zaczyna tam wydawanie nierzadzonych jaj, tak jakby w innych ramek robakowych.

Dzięki temu, że rama jest najwyraźniej dostępne i najwygodniejszym wyborem do tworzenia ram robakowych, oraz z powodu silnej preferencji pszczół do nowych, dobrze zformowanych ramek robakowych nad starych lub uszkodzonych, kolonia tendencjonalnie skupia dużą część swoich wysiłków w tworzeniu robaków tam, a nie rozpraszając je po nieregularnych kątach ramek robotniczych. To sprawia, że robaki są skoncentrowane i usunięcie ich jest efektywne. Jeden lub dwa takie ramki na pełną kolonię są typowe; więcej niż to ryzykuje spowodowanie zbyt dużej ilości usuniętego gniazdka, co niepotrzebnie ogranicza populację robaków wewnątrz kolonii, niezbędnych do podtrzymania genetycznej różnorodności w ogólnej populacji pszczół.

Cykl usuwania

Poprawna sygnalizacja czasu usuwania jest kluczem metody. Ramka musi być zdejmowana i obsługiwana po tym, jak komórki robaków zostały zakapowane, aby otręcić robaki, które weszły do komórek, by się rozmnażyły, ale przed wyjściem robaków, ponieważ ich wyjście powoduje powrót zarówno robaków, jak i nowo dorosłych robaków do kolonii. W praktyce to zwykle oznacza regularne sprawdzanie ramki od czasu rozpoczęcia kapowania i usuwanie ją w ciągu kilku dni po kapowaniu, zanim skończy się okres rozwojowy około 24 dni dla robaków.

Po usunięciu ramkę standardowo zimuje się przez około dwadzieścia cztery godziny, co zabija zarówno rozwijające się brodawki robaków, jak i robaki wewnątrz bez potrzeby użycia chemicznego środka. Następnie dekapowano ramkę i przeszkrobiono ją, a następnie zwrócono ją do kolonii, aby ponownie była zdejmowana dla kolejnej cyklu. Niektórzy hodowcy owiec zamiast tego całkowicie odcięli komórkę robaków zakapowaną i zamienili ją na nowy podkład, co jest szybsze, ale oznacza konieczność odnowienia komórki zaczynając od chwili każdego cyklu, zamiast ponownego użycia zdejmowanej ramki.

Uzyskiwanie zasięgu w ramach ogólnej strategii zarządzania pestycydami

Samodzielne usuwanie larw robaków niemal nigdy nie sprowadza poziomu pionków do poziomu bezpiecznego dla colonies przez cały rok, a więc nie powinno być traktowane jako zastępstwo dla monitorowania ani, gdy jest to konieczne, właściwego chemikalijnego lub organicznego leczenia. Jego rzeczywista wartość polega na tym, że jest jednym ze składników integracji zarządzania pestycydami, używanym wiosną i początku lata razem z regularnymi liczeniami pionków za pomocą alkoholowej mycia lub cukrowego przekręcania, co pozwala śledzić ogólne tendencje infestacji, a nie przyjmować ich założeniu. Współpraca między usuwaniem robaków a stosowaniem organicznego kwasu w późnym lato po zbiorach miodu, na przykład, zazwyczaj prowadzi do niższego maksymalnego poziomu pionków przed zimą niż zależenie od jednej z tych metod osobno.

Mniejsze lub słabe colonies są nieodpowiednimi kandydatami do agresywnego usuwania robaków, ponieważ zdejmowanie wielokrotnie ramek z jajowców z colony, która nie może łatwo zasilić się na potrzeby tego procesu, może spowolnić jej rozwój w chwili, gdy powinna budować siłę. Jak i w większości biotechnicznych metod kontroli pionków, technika przewyższa colonies już silne i dobrze zasłonne, a działa najlepiej jako regularny, powtarzalny zwyczaj wiosennym okresie, a nie jednorazowe interwencje.

Często zadawane pytania