Demaree, Tolin i dalej: zaawansowane techniki manipulacji gąbkowymi komorami do kontroli skupisk

Dlaczego istnieją specjalne techniki manipulacji

Pomimo podstawowego zasady dającego kolonii więcej przestrzeni, pokolenia hodowców rozwinięły określone, nazwane szeregi operacji na ramkach i skrzyniach zaprojektowanej do przerwania przygotowań do rozlewu, zachowując lub nawet poprawiając produkcję miodu. Te techniki mają wspólną logikę: oddzielenie króliki i otwartego jajnika od większości zamkniętego jajnika oraz zbiorczych robaków, co zrywa sygnały zgrupowania i feromony, które wywołują przygotowanie do rozlewu, bez osłabienia kolonii w taki sam sposób, jak to robi podział prostacki. Zrozumienie kilku nazwanych metod jednocześnie, a nie tylko jednej, daje hodowcy więcej narzędzi do dostosowania techniki do siły kolonii, dostępnych sprzętu i etapu sezonu.

Metoda Demareea

Rozwijana przez amerykańskiego hodowcę owadów George’a Demareea w późnej XIX wieku, ta metoda pozostaje jednym z najczęściej stosowanych technik kontrolowania skupień dla silnych kolonii pokazujących wcześniejsze znaki przyszłego skupienia. Królowa, razem z ramką lub dwiema ramkami otwartego gruźlica i jaj, jest przeniesiona do nowej szafki na oryginalnym podstawie beztworowym; nad nią umieszczony jest wyłącznik królewski; a większość zamkniętego gruźlic, bez żadnych komórek królowych, jest przeniesiona do szafek powyżej wyłącznika, z dodatkowym super nad gruzicami często. Komórki królowe znaleziono na górnej zamkniętym gruźlic są usuwane, ponieważ teraz, gdy królowa jest izolowana poniżej, nie są już potrzebne do supersedowania i reprezentują dalsze przygotowanie do skupienia, które nie jest pragnione.

Metoda wymaga zwykle kontroli ponownej inspekcji około siedmiu dni po jej zastosowaniu, aby złapać nowe komórki królowe, które mogły być rozpoczęte z jaj, które królowa składała przed rozdzieleniem. Metoda działa najlepiej na silnych koloniach w spokojnej i miłej pogodzie, ponieważ manipulacja polega na otwieraniu beztworu całkowicie i wymaga czasu na wykonanie zrozumiałego.

Skompaktowanie gniazda na jednym boku dla zbudowania sprężyny

Ta technika odnosi się do innego problemu: colonies wczesnego lęgu, które muszą zachować ciepło podczas nadal kontynuowanego rozwoju. Zamiast rozprowadzać brodawki centralnie po skrzydle, gniazdo jest zawsze utrzymywane na jednym boku beczki, a nowe podstawy lub przetworzone komby są dodawane stopniowo w najwyraźniejszej części istniejącego brodawka gniazda, gdy colony rosną do niego. Ta skompaktowana konfiguracja zmniejsza objętość przestrzeni, którą colony muszą aktywnie ogrzewać, co ma znaczenie dla mniejszych lub odzyskujących colonies w chłodnym wczesnym lęgu w Wielkiej Brytanii, jednocześnie pozwalając na kontrolowany i stopniowy rozrost, który jest w rytmie z rzeczywistym rosnącym rozmiarem colony, a nie zagromadza go nagle za dużo chłodnych, pustych komby.

Przy warmingu sezonu i wzroście colony, uprawnieńi z tej techniki przejście do pełniejszego, centralnego układu brodawek, monitorując dokładnie zajętość komby, aby ocenić odpowiedni moment, w którym należy zatrzymać skompaktowanie i pozwolić gniazdu na normalne rozrost.

Metoda repositionowania Tolin'a

Znanej pod nazwą beekeepera, który ją formalizował, ta technika polega na systematycznym przenoszeniu ramek brodu i skrzynek, zazwyczaj podczas pełnej kontroli wiosną lub wczesnym letnim, do rozprowadzenia brodu i przestoju w sygnały zastępowania, które poprzedzają wyrostanie. W praktyce obejmuje ona inspekcję colonies, fizyczne przenoszenie ramek brodu i naczyń otrzeźwionych względem ramek podstawy, dodawanie świeżego wosku na krawędziach przestrojennej gniazda, oraz usuwanie komek królowych znalezionych podczas procesu. Manipulacja jest obecnie powtarzana co około siedem do dziesięć dni przez okres najwyższego ryzyka wyrostania, zrobiona szybko i w ciepłe pogody, aby uniknąć chłodzenia odsuniętego brodu podczas repositionowania.

Ta metoda służy lepiej colonies średniej lub silnej niż słabej, ponieważ fizyczne przestawienie wymaga wystarczającej liczby roboczej siły do szybkiego organizowania i odzyskiwania bez setki. Zdaje się również dobrze komponować z konfiguracjami wielokrotnej skrzyni, gdzie jest już dodatkowa pudełkowa zdolność do wykorzystania.

Konfiguracje wielokrotne i obrót półek

Przeprowadzanie kolonii po dwóch lub trzech pełnych skrzyniach zamiast pojedynczej skrzyni brodniczej z nadskrzyńkami daje więcej elastyczności w wielu z tych operacji kontrolujących sraum, ponieważ jest prostsze oddzielić króliką, otwarte jajko i zamknięte jajo do osobnych skrzyń bez przekraczania ograniczonego miejsca. Przy użyciu wyłącznika królewskiego między skrzyniami, który można dodać lub usunąć w zależności od potrzeb sezonu i operacji, barman może kontrolować, które obszary królowa może dostępne jest na dany czas.

Obrót półek, zastępując około piątą do trzeciej części narysowanej półki rocznie nowymi podstawami na planowym harmonogramie, dopełnia te techniki kontrolujące sraum utrzymując gniazdorwia budowanego na młodszej, czystszym wosku, który jest powiązany z niższy obciążeniem chorobowym i może wspierać bardziej równomierną rozwój jajka. Oznaczanie półek rokiem ich narysu i dostosowywanie harmonogramu obracania wokół używanej operacji kontrolującej sraum tego sezonu unika błędu przestawienia gniazdorwia zbyt wieloma zmianami jednocześnie.

Zmieszczanie technik w trakcie sezonu

Brak jednego metody, która by pasowała do każdego gniazda, wzoru na zbiorcze zbieranie i klimatu. Doświadczony barwnicy często świadomie łączą różne podejścia: unidirectionalna kompresja do zarządzania wolnym i zimnym rozpoczęciem sezonu, przełączając się na Demaree lub Tolin repositioning, gdy gniazdo staje się silniejsze i ryzyko rozlewu wzrasta wczesnym latem. Rotacja komórek jest planowana wokół tych manipulacji, a nie jako oddzielne dyscyplinujące wydarzenie. Zachowanie prostych notatek, zapisywania, która technika była stosowana w jakim gniazdu, kiedy i jakie były wyniki, czy nastąpiło rozlewu, jak produkcja miodu gniazda porównywała się, jest jedynym najbardziej przydatnym zwyczajem do wyznaczania, która kombinacja technik rzeczywiście działa najlepiej na konkretnym terenie z indywidualnym stylowaniem barwnika. Te metody wszystkie zależą od momentu i techniki, które ulepszają się ze zapisanego doświadczenia.

Często zadawane pytania