Strategie Skalowania Wirtualnej Środowiska | Skalowanie Automatyczne i Zarządzanie Pojemnością

Konfigurowanie okien stabilizacyjnych, wykorzystywanie odpowiednich zasad skalowania dla aplikacji, ustawienie logicznych minimalnej i maksymalnej liczby replik, używanie wielu metryk do lepszych decyzji, wprowadzanie okresów chłodzenia oraz monitorowanie zachowania skalowania.

Cluster autoscaling automatycznie dodaje lub usuwa węzłów na podstawie potrzeb planowania pól. Gdy pola nie mogą być rozstawione ze względu na ograniczenia zasobów, cluster autoscaler dodaje węzły. Gdy węzły są niedostarczone, usuwa je.

Używanie maszynowego uczenia do prognozowania przyszłego obciążenia na podstawie zasobów historycznych, wprowadzanie skalowania zaplanowanego dla znanych wzorców (godzin biznesowych, wydarzeń), łączenie prognozy i reaktywnego skalowania, a także ciągłe poprawianie prognoz. Narzędzia takie jak KEDA obsługują prognozowanie skalowania na podstawie analizy serii czasowych.

HPA skali zmieniając liczbę replik (poziomo). VPA skali dostosowując żądane i ograniczone zasoby (pionowo). HPA służy do obsługi zwiększonych obciążen. VPA służy do optymalizacji alokacji zasobów.