Nauka społeczna: Jak miłośnicy owocarnicze mogą przyczynić się do rzeczywistych badań nad pszczółami

Ochotnicy z owczarstwa są niewykorzystanym zasobem badawczym

Badania naukowe na temat owiec — dział entomologii w uniwersytetach, jednostki rządowe zajmujące się owcami, testowanie bezpieczności rolnych chemicznych produktów — mogą przeprowadzić tylko ograniczoną liczbę badan kontrolowanych na ograniczonej liczbie miejsc. Ochotnicy i osobiste owczarze, zarządzający ogromną liczbą kolonii w znacznie szerszym zakresie warunków niż każda jedna program badawczy mógłby monitorować bezpośrednio, są w stanie generować prawdziwie użyteczne dane po prostu przez utrzymanie lepszych notatek i czasami strukturyzowanie obserwacji z konkretną pytaniem w umysłach. Niektóre z najbardziej przydatnych długoterminowych zestawów danych w dziedzinie owczarstwa, od ścisanych badań strat kolonii na poziomie kraju do sieci ostrzegających przed invazjami gatunków, zależą całkowicie od ochotników z owczarstwa przesyłających regularne obserwacje rok za rokiem.

Nie wymaga to wiedzy naukowej. Wymaga to jedynie konsekwentnego i szczerego prowadzenia notatek, a dla czegokolwiek bardziej strukturyzowanego niż casualne obserwacje — jasnej odpowiedzi na pytanie zdecydowane wcześniej, a nie poszukiwanie wzorców w istniejących notatkach po faktu.

Proste zaprojektowanie obserwacyjnego badania dla własnej beczki miodu

Najprostszym punktem wejścia jest obserwacyjne badanie: obserwacja i zapisywanie tego, co naturalnie się dzieje w kolonii bez interwencji, a następnie poszukiwanie wzorów. Użyteczne przykłady dla miłośnika beczki miodu obejmują śledzenie tych kolonii, które wiosną budują się najprędzej i sprawdzanie, czy to ma związek z wiekem królika, kolorowaniem komów lub orientacją beczki; notowanie dat kwitnienia roślin zbieranego dla skorupiaków w porównaniu z poziomami aktywności kolonii przez kilka sezonów, aby stworzyć osobisty rekord fenologii; lub proste zapisy przeżycia zimowego w porównaniu z liczbą skorupiaków wiosną, aby zobaczyć, jak dobrze działa własny próg traktowania.

Dobrych obserwacyjnych danych zależy bardziej od jednorodności niż sofistyczności — sprawdzanie i zapisywanie tych samych rzeczy, podobnymi interwałami, w całym zestawie kolonii, a nie tylko tych, które zwracają Twoją uwagę, unika selekcji biasu, który zaszkodzi wielu nieformalnym anegdotom pielęgniarków beczki miodu. Proste arkusze kalkulacyjne z jedną wierszem na inspekcję, datą inspekcji, identyfikatorem kolonii i kilkoma jednorodnymi miarami (wzorzec jajowiczka, zapasy, temperament, jakie traktamenty zostały zastosowane) są znacznie bardziej przydatne w ciągu wielu lat niż niejednorodne notatki.

Przebieg autentycznego eksperymentu zamiast jedynie obserwacji

Krokiem wyższym od obserwacji jest porównanie kontrolowane: świadomie traktowanie niektórych kolonii inaczej niż inne i porównywanie ich wyników, co wymaga trochę więcej dyscypliny aby być przydatne. Podstawowe elementy, które sprawiają, że mały eksperyment pasjonanta jest zasłużony na poważanie, to posiadanie grupy porównawczej traktowanej identycznie, z wyjątkiem jednej zmiennej badanej, wystarczającej liczby kolonii w każdej grupie, aby pojedyncza niezwykła kolonia nie przeszkadzała w wynikach (co jest rzeczywiście trudne dla małej pasjonantowej apiarii i warto być szczerymi o tym jako ograniczeniu), oraz decyzja, co mierzymy i jak to robimy przed rozpoczęciem, zamiast wybierać miarę po starcie, która przypadkiem pokazuje rezultat, który się spodziewaliśmy.

Testowanie dwóch różnych produktów do walki z Varroą lub różnych harmonogramów zastosowania na innych podobnych koloniach, lub porównywanie przeżycia nadwarszonego między koloniami umieszczoneymi w innych projektach komorów apiarniczych lub poziomach izolacji, są obiektywne małe-scale eksperymenty, które sideline beekeeper może prowadzić znacząco, pod warunkiem, że grupy porównawcze są rzeczywiście podobne na początku i ograniczenie wielkości próby jest zrozumiane jako tyle, ile jest to konieczne, a nie przedstawiane jako bardziej przekonujące niż to jest.

Dołączanie do szerszej badawczej komuniki i dzielenie się odkryciami

Poza własnym gniazdem, istniejące projekty naukowe społeczne dla obywateli dostarczają struktury, które pozwalają na kontrubucję bez zaprojektowania studia od podstaw. Znaczna liczba związków chemicznych narodowych koordynuje opracowanie ankiety strat gniazd, mapowanie foragew i sieci dostrzegania wczesnego dla inwazyjnych gatunków, takich jak skorpione azji i inne, które zależą całkowicie od podawania obserwacji przez członków chemicznych; grupy badawcze uniwersyteckie czasami zrecruitmentują wolontariuszy chemiczne do konkretnych badań na tematy takie jak ekspozycja na pestycidy, prezenca patogenów lub wartość usługi polinizacyjnej, zwykle ogłoszone przez newslettery lub spotkania lokalnych związków.

Czy przystępując do formalnego projektu badawczego czy dzieląc się własnymi obserwacjami, przydatne kanały to newsletter i spotkania lokalnych związków chemicznych, forum i listy mailingowe na poziomie narodowym oraz — dla wszystkiego, co ma znaczny wpływ na szerszy zakres — bezpośrednie kontaktowanie grup badawczych uniwersyteckich, ponieważ badacze często są zadowoleni otrzymać wiadomości od chemicznych z zestawieniami danych z wieloletnich badań, nawet jeśli pierwotne notatki nie były przechowywane w celu formalnego badania. Zachowanie notatek w formie, która może być podzielona (z datami, jednostkami consistent, jasnymi identyfikatorami gniazd) zaczynając od początku, ułatwia taką kontrubucję, jeśli okazja się pojawia później.

Często zadawane pytania