Wybór Lokalizacji Skrzyni Owiec: Co Właśnie Tworzy Dobre Miejsce dla Owiarni

Dlaczego lokalizacja jest jednym z największych czynników, którymi dysponuje pszczelarz

Pszczelarz nie może kontrolować pogody i ma tylko ograniczone wpływy na zdrowie królowej, która zacząłby kolonię — ale lokalizacja skrzyni pszczelnej jest prawie całkowicie w jego mocy, a kształtuje ona niemal wszystko to, co dotyczące wydajności kolonii. Skrzynia dobrze umieszczonej otrzymuje wcześniejszy start każdego ranka, lepszą chronioność przed wiatrem i wilgotnością, łatwiejszy dostęp do wody oraz bogatszy otoczenie roślinami do zbierania. Skrzynia złożej umieszczona może stawić czoła wolniejszemu rozwoju na początku lata, wyższym stratom podczas zimna i bezcelowemu konfliktowi z sąsiadami lub domowinami — problemy, które są w dużej mierze unikalne poprzez niewielkie podejmowanie się planowania przed tym, jak skrzynia opuści teren.

Dobry wybór lokalizacji zwykle sprowadza się do oceny kilku konkretnych czynników: ekspozycji na słońce i orientacji, chronienia od wiatru, bliskości do źródeł wody, jakości i różnorodności zbieranych roślin w zasięgu latającego, bezpiecznego dystansu od ludzi i zwierząt, a w wielu miejscach także podstawowych rozważań prawnych lub społecznych.

Orientacja: dlaczego kierunek ma większą wagę niż przypuszcza polnicy

Kierunek wejścia do beczki ma realny wpływ na produktywność kolonii, ponieważ określa godzinę, w której słońce ogrzewa beczkę i aktywizuje czynność zbiorcą. Pszczoły są w praktyce ptakami ciepłowodnymi — nie mogą opuścić beczki do zbierania pchłów, dopóki ich mięśnie lotowe nie zostaną wystarczająco ogrzewone, więc wejście, które złapano za rano na słońce, pozwala na wcześniejsze start czynników zbiorczych.

Teren wpływa na to w sposób dodatkowy. Gładka, północno-zachodnia nachylność tendencji jest do odniesienia chłodnego powietrza od beczki i złapania dobrej ilości słońca, podczas gdy dolne, wilgotne doliny i osady są warto unikać: w nocy tam zaczyna się zbierać wilgoć i chłód, co może znacząco opóźnić rozbudowę wiosenną i jest związane z większym ryzykiem problemów typu dezencji podczas zimna. Całkowicie wybrukowane góry przynoszą odwrotny problem — silne, ciągłe powietrze, które wymusza na czynnikach zbiorczych poświęcenie większej ilości energii tylko na lot i może znacząco ograniczyć netto zysk ze zbierania pchłów. Teren z naturalnymi barierami wiatru — suchary, drzewa lub niska przeszkoda na stronie dominującym wiatrach — zachowujący jednocześnie dobre ekspozycje słońcem, tendencji wykazuje lepsze wyniki niż całkowicie otwarte lub zasiane miejsca.

Woda: niedotrafiona, ale kluczowa zasób

pszczely potrzebują bezpiecznej źródła wody blisko gniazda, i często to nie jest uwzględniane podczas planowania miejsca. Woda służy do rozcieńczenia zapasów miodu i gęstych posiłków dla młodych larw, a — szczególnie w ciepłe dni — pszczół pracujących przynoszą wodę do gniazda specjalnie do chłodzenia go, rozmazując krople na powierzchniach komów, gdzie pszczoły fani podnoszą ich temperaturę poprzez ekspresję. Bez bliskiej wody, kolonie w ciepłe dni mogą mieć trudności z utrzymaniem gniazda brodowego w jego sknietym zakresie bezpiecznej temperatury.

Pszczołodzie zazwyczaj mają na uwadze, aby mieć źródło wody w odległości około 50–100 metrów od gniazda, jeśli to możliwe, czy to naturalne jezioro lub strumień, czy prosty do budowy stacjonarny punkt wodny z something na co pszczely mogą lądować (pszczoły nie są silnymi pływakami i mogą utonąć w otwartym, niespokojonym wodzie). Gdzie nie ma naturalnego źródła blisko, dostarczanie jednego świadomie — i podtrzymywanie go, a najlepiej lekko oddzielając od sąsiadów’owych jeziorek ogrodowych lub wannek ptakom — jest częścią dobrego zarządzania stawem pszczelym.

Promień zbierania: co rzeczywiście znajduje się w zasięgu latającego

Pchlewa są zdolne do zbierania pchlin kilkoma kilometrami od gniazda, gdy jest to konieczne, ale oddalona droga kosztuje naprawdę energetycznie. Dlatego najbliższe źródło zbierania przeważnie dominuje nad wydajnością colonieski. Na podstawie przybliżonego regułka większości czynności zbieralniczych colonieskich dzieje się blisko kilku kilometrów od gniazda, zazwyczaj w ciągu pierwszej setki metrów od wejścia gniazda, co stanowi dużą część wszystkich podróży zbieralniczych — po prostu dlatego te podróże są najtańsze w czasie i energii. Dłuższe podróże, zasiedlające trzy kilometry lub więcej, zwykle mają miejsce głównie podczas rzeczywistej braku pchlin blisko gniazda, lub specyficznie aby osiągnąć niezwykle przynęcające źródło, takie jak duży pole olejkowcowego owocu lub stada jodł w pełnym kwitnięciu, gdzie przynaglenie łatwo nadmiaruje dodatkowej koszt podróży.

To oznacza, że bezpośrednie otoczenie gniazda — co kwitnie blisko kilku setek metrów, w praktyce — ma nieproportionowanie duży wpływ na ogólną wydajność colonieski. Warto przejść przez bezpośrednie otoczenie potencjalnego miejsca w różnych okresach roku, aby zrozumieć, co rzeczywiście kwitnie tam po razem z sezonami, a nie oceniać miejsca jedynie na podstawie pojedynczej wizyty.

Przestrzeń: gęstość pszczelni i odległość od ludzi i zwierząt

Zbyt wiele pszczelni zbyt blisko siebie musi konkurować o ograniczone źródło pokarmu, co może spowodować zredukowanie produktywności wszystkich pszczelni w danym obszarze, a nie przynieść korzyści żadnej z nich. Optymalna gęstość zaludnienia zależy znacznie od typu krajobrazu — różnorodne mieszane pola uprawne lub miejsca przyrody o bogatej rosnącej roślinności mogą dźwigać znacznie więcej pszczelni na jednostkę powierzchni niż intensywne, jednolite pola uprawne lub gęste lasy z ograniczoną kwitnącą warstwą poddrzew — doświadczeni pszczelarze czy lokalne organizacje pszczelarskie są obecnie najlepszym źródłem realistycznych wskazówek dotyczących gęstości, jaką można bezpiecznie utrzymać na danym obszarze.

Odległość od ludzi, ścieżek pieszych i zwierząt jest równie ważna zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa, jak i sąsiedztwa. Przestrzeganie podstawowych zasad obejmuje: utrzymanie pewnej poziomej odległości lub solidnej barierki między wejściem do pszczelni a sąsiadującym ogródkiem czy ścieżką pieszą, tak aby przemieszczające się i powrótne foragery zdobyły wysokość przed przebywaniem w obszarze wspólnym zamiast latać na poziom głowy; utrzymanie odpowiedniej odległości od koni i innych zwierząt, które mogą reagować silnie i niebezpiecznie na feromon alarmowy, jeśli zostaną przestraszone w pobliżu pszczelni; oraz, gdzie wielu pszczelarzy działa w tym samym obszarze, utrzymanie odległości między apiariami wystarczającej do tego, aby nie korzystały z tych samych ograniczonych źródeł pokarmu. Wiele regionów ma również nieformalne normy społeczne lub, w niektórych przypadkach, lokalne przepisy dotyczące pszczelarstwa na terenach mieszkalnych, dlatego warto sprawdzić, co obowiązuje lokalnie przed umieszczeniem pszczelni, szczególnie w strefie miejskiej lub suburbijskiej.

Zagadnienie ogólne: proste podejście do oceny lokalizacji

Nie jest żaden z tych pojedynczych czynników zwykle nieporozumieniem decyzyjnym sam w sobie — lekko nieoptimalna orientacja, lub forage, który jest tylko dostateczny a nie ekscelent, często można zarządzić z dobrym zarządzaniem pszczelnią. Co ma większe znaczenie, to ocena tych czynników razem: teren o silnym forage, ale słabo chronionym wiatrą, może nadal być efektywny dzięki dodatkowej barierce wiatrowej; teren z świetną orientacją, ale bez naturalnej źródłowej wody, łatwo można naprawić poprzez dodanie jej. Tereny do uniknięcia to te, które mają wiele poważnych niedogodności naraz — mokry, cieniowany, wybrukowany teren o brakującym wietrzeniu i słabej forage jest prawdziwą zła wyboru, niezależnie od tego, jak konieczne jest ono do dostępu. Przechodząc przez potencjalny teren na różne sezony, a szczery oceny jego wadami zamiast jedynie jego wygodności, pozostaje najbardziej wiarygodnym sposobem oceny.

Często zadawane pytania