Diagnoza wzorów zarodkowych: Czytanie Ucha i Wiedzenie Co Dalej

Czytanie zdrowego wzoru na początku

Przed zdiagnozowaniem problemu pomocne jest poznanie, jak powinien wyglądać zdrowy wzór: zdrowa rama z pożytek rozwija się w gęstym, niemal ciągłym obszarze wylepianych przez robotnice zarodków, z wylepieniem o jednolitym, jasnobrązowym kolorze, wypukłym i lekko zaokrąglonym, przerywanym jedynie rozproszoną liczbą komórek zawierających pyłek lub nektar zamiast zarodków, zwykle przy krawędziach ramy, a nie w środku wzoru. Dobrze lężąca królowa zazwyczaj wypełnia ponad 90% dostępnych komórek robiczych w jej głównym obszarze lęgowym, a wewnętrzne odczucie 'normalności' każdego pszczelarza powinno być skalibrowane względem tego przed pochopnym wyciąganiem wniosków na podstawie nieco mniej idealnej ramy.

Diagnostyka problemów z pożytekiem polega tak samo na wzorze i rozmieszczeniu, jak i na pojedynczej, nieprawidłowej komórce, dlatego warto zrobić krok wstecz i spojrzeć na ogólną formę wzoru, a nie tylko na poszczególne komórki, zanim zdecyduje się na jakiekolwiek działania naprawcze, jeśli w ogóle są potrzebne.

Nieregularne rozródzenie: klęski królowej versus choroby

Nieregularny wzór, rozrzucone puste komórki pomiędzy zamykanymi larwami zamiast jednolitej masy, ma kilka odmiennych przyczyn, które wymagają zupełnie różnych reakcji – dlatego jest to jeden z najczęściej błędnie diagnozowanych objawów zarodkowych wśród początkujących pszczelarzy. Klękająca lub starzejąca się królowa, mająca niewystarczającą ilość zapasowego nasienia lub po prostu mniej aktywna, często powoduje taki wzór z przypadkowymi lukami, ponieważ pomija komórki lub nieustannie odnawia jaja niepłodne w komórkach robaczych – co wymaga wymiany królowej po potwierdzeniu. Silna infekcja przez kleszcze również może dawać podobny, przerwany wzór, ponieważ pracownicy higieniczni wykrywają i usuwają zainfekowane poczwarki, pozostawiając puste komórki; w takim przypadku właściwą reakcją jest pomiar liczby kleszczy i odpowiednie leczenie, a nie automatyczna wymiana królowej.

Choroby zarodowe, takie jak amerykański i europejski zarost, mogą również powodować nieregularne wzory na wczesnym etapie, dlatego pszczelarz powinien sprawdzić inne oznaki przed założeniem diagnozy o klęsce królowej: nieprzyjemny lub wyjątkowo kwaśny zapach, opadające lub przebijane czapki, czy też „nićkowata” konsystencja, gdy patyczek do zapałek jest wrowadzany przez zainfekowane pozostałości larwalne – wszystko to wskazuje na chorobę, a nie problem z królową i wymaga izolacji oraz, w Wielkiej Brytanii, zgłoszenia do inspektora pszczelarskiego lub poprzez BeeBase zamiast leczenia domowego.

Klujący zarodziek w komórkach robotniczych

Znalezienie znaczących ilości klującego zarodka, rozpoznawalnego po jego okrągłym, kulistym kształcie czapeczek, wypełniającego komórki o wymiarach przeznaczone dla robotnic, jest charakterystycznym i zazwyczaj jednoznaczny znakiem albo królowej kłującej zarodki, która wyczerpała zapasy spermocytów i może teraz składać tylko nieoślepione (męskie) jaja, albo laying workerów, które pojawiają się w ulu po zbyt długim okresie bez królowej, podczas którego niektóre robotnice aktywują swoje gonady i zaczynają składać nieoślepione jaja własne, zwykle rozrzucone na ściankach komór w wieloma-jajnym wzorcu zamiast pojedynczo u podstawy.

Standardowe działanie korygujące różni się w zależności od przyczyny: królowa kłująca zarodki powinna być po prostu znaleziona i zastąpiona młodą, dobrze oswojoną królową, ponieważ w ulu nadal obecna jest działająca, choć słabnąca królowa, która zapobiega rozwojowi laying workerów. Ule z laying workerami są znacznie trudniejsze do naprawy, ponieważ laying workery aktywnie tłumią przyjęcie wprowadzonej królowej; najbardziej niezawodne techniki terenowe obejmują albo połączenie ula z silnym, królową-płodną ulem (co zazwyczaj rozwiązuje problem laying workerów poprzez dominację feromonów królowej-płodnej), albo wielokrotne wstrząsanie wszystkimi pszczołami na pewną odległość od ula, tak aby wracające do domu pszczoły latające miały większe szanse na powodzenie po osłabieniu wpływu laying workerów.

Zimne pająki i problemy z pokrywkami

Zimne pająki pojawiają się jako pająk, często na krawędziach gniazda, który umarł i zmienił kolor na szary, czarny lub wklęty, zwykle po nagłym mrozie w połączeniu z niedoszacowanym rozmiarem koloni niezdolnego do pokrycia całego obszaru pająków lub zbyt długim otwieraniem uli przez pszczelarza podczas chłodnych dni. Naprawa jest prosta, gdy zostanie zidentyfikowana: zmniejsz komorę na pająki tak, aby odpowiadała rzeczywistej zdolności koloni do pokrycia, używając deski pomocniczej w razie potrzeby, dodaj ramy pszczół z silniejszej kolonii, jeśli są dostępne, i unikaj niepotrzebnych kontroli podczas chłodnych okresów, zwłaszcza na wiosnę przed zbudowaniem się kolonii.

Wklęte, perforowane lub zabarwione pokrywki, czasami z charakterystycznym zapachem, stanowią ostrzeżenie, które nigdy nie powinno być po prostu usuwane i ignorowane, ponieważ są to klasyczny wczesny znak chorób amerykańskich lub europejskich pająków. Każdy pszczelarz, który widzi ten wzór, powinien odizolować kolonię od innych w ulu, unikać przenoszenia sprzętu lub ramek między ulami i skonsultować się z właściwym diagnozę, niezależnie od tego, czy jest to lokalny inspektor pszczelny, test laboratoryjny, czy zgłoszenie za pomocą BeeBase w Anglii i Walii, ponieważ choroby pająków są chorobą wykrywalną na mocy prawa UK i nieprawidłowe leczenie domowe wiąże się z ryzykiem rozprzestrzeniania się choroby i nie jest to legalna alternatywa dla oficjalnego procesu.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz the simulation i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.