Rozbój w Ulach: Dlaczego Występuje i Jak Go Zapobiec

Co to jest rabowanie

Rabowanie zachodzi, gdy pszczoły żerujące z jednej uli zmagają się z odkrywaniem i wykorzystywaniem zapasów miodu z innej, słabszej koloni, zamiast zbierać nektar z kwiatów. Zazwyczaj rozpoczyna się od kilku pszczół-rozpoznawaczy badających wejście do słabego ula, a jeśli odnoszą sukces w zabraniu zapasów bez sprzeciwu, rekrutują innych pszczele towarzyszy do tego samego celu, eskalując w ciągu kilku godzin do pełnoskalowego rabowania, obejmującego setki lub tysiące pszczół-rabujących. Ulica pod napadem może stracić zapasy i zostać zniszczona lub poważnie osłabiona w ciągu jednego dnia, a rabowanie często rozprzestrzenia choroby między ulaami, gdy pszczoły przenoszą skażone zapasy i sprzęt między ulat.

Rabowanie nie jest tożsame z normalnym żądaniem obronnym ani z silną kolonią, która po prostu konkurowa z słabszymi koloniami o pokarm. Dotyczy to konkretnie wprowadzania się i odbierania zapasów z ula innej koloni, a charakteryzuje się bardzo specyficznymi zachowaniami, które doświadczony pasażer uli uczy się rozpoznawać wczesnym etapie, ponieważ wczesna interwencja jest znacznie łatwiejsza niż zatrzymanie rabowania po jego rozpoczęciu.

Co wywołuje kradzież

Kradzież ulistnienia jest w przeważającej mierze zjawiskiem braku: gwałtownie wzrasta jesienią i na początku października w Wielkiej Brytanii, kiedy główne źródła nektaru się kończą, a kolonie są nadal duże i bardzo aktywne, wszystkie rywalizują o malejącą pulę naturalnych źródeł pokarmu. Każda słaba kolonia bez królowej, niedawno zaburzona lub z wejściem zbyt dużym do obrony przez własne pszczoły jest celem, a błąd apikar często jest rzeczywistym czynnikiem wyzwalającym – rozlany miód lub syrop podczas karmienia, otwarte inspekcje uli pozostawiające odsłonięte pakiety w okresie braku pokarmu lub karmienie syropem w otwartych pojemnikach w pobliżu paszoty nadaje się do rozpoznania przez oportunistyczne pszczoły.

Szczególnie wrażliwe są małe, niedawno założone kolonie nuklearne, ponieważ mają niewiele pszczół do obrony standardowego wejścia, a także kolonie przechodzące rekwizycję lub okres bez lęgowania się, ponieważ zmniejszony lub brakujący wysiłek w wychowywanie zarodka pozostawia więcej pszczół w stanie nieaktywności i więcej strażników wejść skierowanych na obronę, podczas gdy feromony, które normalnie odstraszają intruzów, mogą być tymczasowo osłabione.

Rozpoznawanie wczesnych oznak

Najbardziej oczywistym wczesnym ostrzeżeniem jest nietypowa aktywność lotnicza przy wejściu do ula: szybkie, skoki w bok i ruchy boczne zamiast normalnego, stałego ruchu wchodzącego i wychodzącego pszczół, pszczoły walczące lub szarpące się przy wejściu oraz zauważalnie wyższy, bardziej nerwowy dźwięk kolonii niż zwykle. Pszczoły rabunkowe zazwyczaj podchodzą z bezpośrednio przed wejściem, a nie z bardziej zróżnicowanych kątów, które przyjmują wracające pszczoły żądne, a broniące się pszczoły strażnicze często obserwuje się w starciu i szarpaniu przychodzących pszczół zamiast po prostu przepuszczania ich.

Dodatkowe oznaki to uszkodzone lub zjedzone kaputki woskowe wokół wejścia i na ziemi poniżej ula (rabusi przecierają kaputki, a nie własne pszczoły czyszczące je dokładnie), rozsypane resztki wosku w pobliżu wejścia oraz, w zaawansowanych przypadkach, pszczoły kręcące się i walczące na ziemi przed ulem. Po pojawieniu się tych oznak apikarz musi działać natychmiast, a nie czekać, aż sytuacja sama się uspokoi.

Zapobieganie: zarządzanie wejściami i higiena

Najskuteczniejszą metodą zapobiegającą jest redukcja dostępu: montaż reduktora wejścia lub siatki przeciw kradzieżowej do każdej uli, a zwłaszcza do nuktów oraz wszelkich niedawno osłabionych lub zaburzonych uli, aby obecne pszczoły stróżnicze mogły fizycznie bronić mniejszego otworu. Powinna to być standardowa praktyka w okresie późnej zimy, a nie tylko reakcja na aktywną kradzież, ponieważ zapobieganie jest znacznie łatwiejsze niż interwencja.

Higiena karmienia ma równie duże znaczenie: syrop powinien zawsze podawać do ula za pomocą feederów wewnętrznych lub górnych, zamiast w otwartych naczyniach. Wszelkie wycieki wokół paszot powinny być natychmiast usuwane, a karmienie powinno odbywać się idealnie wieczorem, kiedy aktywność żerowania ulistnienia ustała, co zmniejsza szansę, że zapach syropu przyciągnie oportunistyczne pszczoły z sąsiednich paszot. Kontrole w okresie zimy powinny być krótkie, a odsłonięte pchełki należy natychmiast zakryć, a wszelkie zebrane pchełki lub wosk należy usunąć z paszotu, zamiast zostawiać je tam, gdzie zapach może przyciągnąć kradzieżników.

Zatrzymanie aktywnego rabowania

Po rozpoczęciu się rabowania, priorytetem jest natychmiastowe zamknięcie koloni docelowej – zmniejszenie wejścia do minimalnego rozmiaru lub całkowite zablokowanie go na krótki czas, używając osłony w przypadku przegrzania koloni, a także rozważenie przeniesienia całej kolonii w inne miejsce w ulu lub na inny teren, jeśli atak jest poważny, ponieważ ślad zapachowy, który stworzyli rabusi, będzie utrzymywał się w oryginalnym miejscu. Owiata wejścia wilgotną tkaniną lub siatką przeciwrabuskową przez jeden lub dwa dni, zmuszająca rabusi do poszukiwania pośredniej drogi, jest sprawdzoną techniką, która daje własnym pszczołom obronnym szansę na regroupowanie i zmniejsza zdolność rabusi do wizualnego lokalizowania wejścia.

Po ataku dokładnie sprawdź stan koloni docelowej – kolonie wyrabowane często wymagają uzupełniania zapasów po utraconych magazynach, a poważnie wyrabowane kolonie, które straciły królową w trakcie walk lub stały się krytycznie osłabione, mogą być połączenie z silniejszą kolonią zamiast pozostawiania ich do samotnej walki z zimą.

Często zadawane pytania

Wypróbuj na żywo

Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz the simulation i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.