PL 
EnglishDomyślny
УкраїнськаOdchylanie asteroidy
Symulacja obrony planetarnej impaktorem kinetycznym: nadaj Δv asteroidzie przecinającej orbitę Ziemi i zmierz nową odległość minięcia, korzystając z całkowania N ciał metodą RK4.
O tej symulacji
Ten symulator propaguje asteroidę przecinającą orbitę Ziemi (półoś wielka a ≈ 1,28 AU, mimośród e ≈ 0,36) oraz Ziemię wokół Słońca, wykorzystując całkowanie metodą Rungego-Kutty czwartego rzędu (RK4) w jednostkach astronomicznych, przy GM_słońca = 4π² AU³/rok². Odpalenie impaktora kinetycznego dodaje niewielkie Δv do prędkości asteroidy w wybranym momencie, a ponieważ impuls jest nadawany na lata przed spotkaniem, narasta on do dużego przesunięcia pozycji w chwili, gdy asteroida inaczej dotarłaby do Ziemi — ta sama zasada keyhole, wykorzystana przez misję DART NASA.
🔬 Co pokazuje
Na ekranie rysowane są dwie orbity: pierwotna, kropkowana żółta ścieżka oraz, po odpaleniu, jednolita zielona lub czerwona ścieżka pokazująca odchyloną trajektorię. Pierścień oznacza punkt największego zbliżenia do Ziemi, a odznaka przełącza się między bezpieczną a kolizyjną w zależności od tego, czy odległość przekracza próg kolizji 0,01 AU.
🎮 Jak korzystać
Ustaw wartość Δv (1-100 cm/s) i wybierz kierunek — prograde, retrograde, radialny na zewnątrz lub normalny — a następnie wybierz moment odpalenia (rok) od 0 do 3 lat przed zbliżeniem do Ziemi. Naciśnij 🚀 Odpal impaktor, aby nadać impuls i obserwować zaktualizowaną orbitę oraz odległość minięcia, lub ↺ Reset, aby zacząć spotkanie od nowa.
💡 Czy wiesz, że…
Prawdziwa sonda DART NASA uderzyła w asteroidę Dimorphos we wrześniu 2022 roku z prędkością około 6,6 km/s, zmieniając jej okres orbitalny o 33 minuty — znacznie więcej, niż przewidywałby prosty transfer pędu, ponieważ uderzenie wyrzuciło tysiące ton materiału, co dodało dodatkowy odrzut.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego wcześniejsze odpalenie impaktora tak mocno zmienia wynik?
Ponieważ zarówno asteroida, jak i Ziemia poruszają się po orbitach, stałe Δv nadane wcześniej ma o wiele więcej lat na narastanie do przesunięcia pozycji przed pierwotnym momentem spotkania, więc ten sam impuls 10 cm/s odpalony w roku 0,5 daje znacznie większą odległość minięcia niż odpalony tuż przed największym zbliżeniem.
Jaka jest różnica między kierunkiem prograde, retrograde, radialnym i normalnym?
Prograde i retrograde popychają asteroidę wzdłuż lub przeciwnie do jej własnego wektora prędkości, bezpośrednio zmieniając okres orbitalny i półoś wielką. Kierunek radialny odpycha ją wprost od Słońca, a normalny nadaje impuls prostopadle do prędkości w płaszczyźnie orbity — tu użyty jako uproszczony odpowiednik zmiany poza płaszczyzną orbity.
Jak symulator całkuje orbity?
Wykorzystuje całkowanie metodą Rungego-Kutty czwartego rzędu (RK4) z krokiem około pół dnia, propagując pozycję i prędkość pod wpływem grawitacji Słońca (GM = 4π² w jednostkach AU-rok) zarówno dla Ziemi, poruszającej się po stałej orbicie kołowej, jak i dla asteroidy, której eliptyczna orbita jest przeliczana po każdym impulsie.
Co ustala próg kolizji w symulacji?
Model traktuje każde spotkanie bliższe niż 0,01 AU — około 1,5 miliona km, mniej więcej cztery razy więcej niż odległość Ziemia-Księżyc — jako trajektorię zderzeniową. To celowo szeroki margines, przyjęty dla przejrzystości wizualnej, a nie odzwierciedlający znacznie mniejszy rzeczywisty promień Ziemi.
Jakie Δv osiągnęła prawdziwa misja DART i jak ma się to do zakresu suwaka?
DART zmienił prędkość Dimorphosa o około 0,37 mm/s. Suwak wartości Δv w symulatorze obejmuje zakres 1-100 cm/s, czyli 10-1000 mm/s, celowo większy od rzeczywistego efektu DART, aby pojedynczy impuls nadany na lata przed spotkaniem wyraźnie zmieniał wynik w krótkiej symulowanej skali czasu.