Dowody na istnienie masy ciemnej
Kurwy obrotowe galaktyk (Vera Rubin, lata 70.): gwiazdy w obrzeżach galaktyki poruszają się zbyt szybko dla jedynie widzialnej masy — wymagane jest niezauważalne „halo” masowe. Przyciąganie ciepła: masa krzywi światło (Einstein, 1915). Grupy galaktyk krzywują tło światła znacznie bardziej niż widzialna masa może wyjaśnić. Klaster Bullet (1E 0657-56): dwie kolizjonujące grupy, gdzie masy ciemnej (mapowane poprzez przyciąganie ciepła) i normale (mapowane poprzez promienie X) oddzieliły się — to naj bezpośrednią dowodów na to, że masa ciemna jest osobnym substancją. Pozostałe tlenko mikrofalowe (CMB): pomiary temperatury zjawisk falowych satelity Planck dokładnie ograniczają masę ciemną do 26,8% gęstości energii wszechświata. Struktura na dużą skalę: symulacje N-ciałowe z użyciem masy ciemnej (symulacja Millennium, IllustrisTNG) dokładne odzwierciedlają obserwowany kosmiczny web galaktyk. Bez masy ciemnej, galaktyki i grupy galaktyk nie mogłyby się formować w dostępnym czasie od wielkiego wybuchu.
Szukania WIMPów
WIMPy (Ciepłe Cząsteczki Massy Wielkiej i Słabo Interagującej): kandydat najważniejszy przez lata — masa 10-1000 GeV, interaguje poprzez siłę słabości. Mirakl WIMPów: cząstka o masie skali słabości i sprzężeniu naturalnie wygenerowana jest odpowiednią ilością materiały ciemnej. LUX-ZEPLIN (LZ): 10-tonowy detector liquidału jasnowodnego w Niedrodołowej Laboratorium Badawczej Sanforda (South Dakota, 4850 stopni głębokości). Najbardziej czuły eksperyment bezpośredniej detekcji — badający przekroje 10⁻⁴⁸ cm². XENONnT: 8,6-tonowy detector liquidału jasnowodnego w Gran Sasso (Włochy) — wyniki zgodne z tle (do tej pory brak sygnału materiały ciemnej). PandaX-4T (Chiny): 4-tonowy detector liquidału jasnowodnego o podobnej czułości. Podłoga neutrino: przy przekrojach ~10⁻⁴⁹ cm², zderzenia koherentne neutrino-nukleusa stają się niezredukowym tłem. Następstwem generacją: DARWIN/XLZD (50-tonowy detector liquidału jasnowodnego) osiągnie podłogę neutrino w początku lat 30. Nieznalezienie WIMPu powyżej podłogi neutrino stanowi poważne wyzwanie dla paradomy WIMPów.
Poza WIMPami: Akisony i Więcej
Akisony: pierwotnie zaproponowane do rozwiązania trudności CP silnej w QCD (Peccei-Quinn, 1977). Ultra-lekkie (μeV-meV), wyprodukowane nie-termalnie. Eksperyment ADMX (Axion Dark Matter eXperiment): zatrzask rezonansowy w silnym polu magnetycznym, szukający konwersji akisonu-fotonowego. Eksperymenty ABRACADABRA, CASPEr, MADMAX: dodatkowe eksperymenty na temat akisonów. Stereolityczne neutrino: hipotetyczne prawostronne neutrino o masach w okolicach keV. Linia promieniowania X na 3.55 keV (diskutowana) mogłaby być rozkładem stereolitycznego neutrino. Pierwotne czarne dziury: czarne dziury utworzone w początkowej fazie wszechświata — niektóre zakresy mas nadal są możliwe. Gęsta materia ciemna: ultra-lekłe bosony (10⁻²² eV) tworzące makroskopowe wabiki kwantowe — przewiduje ona widoczne różnice w małoskalowej strukturze. Samo-interagująca materia cienka (SIDM): cząstki materia cienka, które się zderzają ze sobą — rozwiązuje problemy na małych skalach (kore-kusp, za duży by nie istniać). Materia cienka fotonów, sektory cienkie, materia cienka odbicia: cała teoria sektora ukrytego z bogatą fizyką materii cienkiej.
Modyfikowana Grawitacja lub Materja Ciemna?
MOND (Modyfikowana Dynamika Newtona, Milgrom, 1983): modyfikuje prawo Newtona poniżej przyspieszenia a₀ ≈ 1,2×10⁻¹⁰ m/s². wyjaśnia krzywe obrotowe galaktyk bez materiaii ciemnej i z jednym parametrem swobodnym. Szczerze: relacja Tully-Fisher, galaktyki o niskim poziomie jasności, galaktyki małe. Porażki: galaktyczne klasy cluster nadal wymagają jakiejś materiaii ciemnej, CMB wymaga materiaii ciemnej, Bullet Cluster jest trudny do wyjaśnienia. Rozszerzenie relativistyczne: TeVeS (Bekenstein, 2004), ale wykluczone przez obserwację fali grawitacyjnej GW170817 (potwierdza, że grawitacja i światło podróżują z taką samą prędkością). Grawitacja emergencjalna (Verlinde, 2016): podejście oparte na entropii, materia ciemna jako emergentne fenomen. Obecny uzyskany zgodność: cząstka materiaii ciemnej pozostaje głównym wyjaśnieniem, ale sukcesy empiryczne MOND sugerują, że teoria musi wyjaśnić skalę przyspieszenia Milgroma. Przyszłe testy: przestrzenna teleskop Euclid (wylansowany w 2023 roku), Obserwatorium Vera Rubin (LSST) — zmapuje rozmieszczenie materiaii ciemnej z nieprzyjmuwalną precyzją.
Spróbuj to na żywo
Wszystko powyżej działa w Twojej przeglądarce — otwórz SPH Fluid i zmieniaj parametry podczas jego działania. Nic nie instalujesz, nic nie przesyłasz, cała modelika istnieje w jednym zakładce.
▶ Wypróbuj na żywo
Wszystko powyżej działa bezpośrednio w Twojej przeglądarce — otwórz SPH Fluid i zmieniaj parametry podczas działania. Nic nie jest instalowane ani przesyłane na serwer, cały model działa w jednej karcie.