Sztuka generatywna to miejsce, w którym matematyka staje się widoczna. W przeciwieństwie do symulacji fizycznych modelujących rzeczywiste układy, symulacje renderingu napędzane są czystym wzorcem — rekurencją, szumem, pętlami sprzężenia zwrotnego i równaniami falowymi. Są też najbardziej wymagające dla GPU spośród wszystkich symulacji na stronie, więc pokazują, na co naprawdę stać potok WebGL w przeglądarce.
Symulacje
Shadery GLSL i ray marching
Reakcja-dyfuzja i systemy sprzężenia zwrotnego
Geometria generatywna i szum
Efekty specjalne i wizualizatory
Kluczowe algorytmy w akcji
Zalecana ścieżka nauki
Najpierw wizualnie: Zacznij od Paproci Barnsleya (czysta matematyka, natychmiastowa satysfakcja), potem Diagramu bifurkacyjnego (teoria chaosu w jednym obrazie). Przejdź do Reakcji-dyfuzji dla wzorów przyspieszanych przez GPU i zakończ na Ray Marching — najtrudniejszej, ale technicznie najbardziej satysfakcjonującej symulacji w tej kategorii.
Dla nauczycieli
Figury Chladniego to symulacja najlepiej nadająca się do sali lekcyjnej — bezpośrednio demonstruje węzły fali stojącej i związek między częstotliwością a złożonością wzoru. Symulacja Podwójnej Szczeliny obejmuje dualizm korpuskularno-falowy z programu fizyki szkolnej. Obie mają regulowane parametry, więc można dokładnie odtworzyć przykłady z podręcznika.
Reakcja-dyfuzja jest idealna do lekcji biologii lub chemii o formowaniu się wzorów w naturze — naprawdę zaskakujący wynik, że plamy na lampartcie czy paski na rybie mogą powstać zaledwie z dwóch reagujących ze sobą substancji chemicznych. Łączy się to z oryginalną pracą Alana Turinga z 1952 roku, dostępną nawet dla uczniów szkół średnich.